Gaan - Roxana Robinson RECENSIE

Recensie: Gaan - Roxana Robinson

Oude liefde roest niet, maar schuurt wel

Warren en Sarah ontmoeten elkaar decennia na hun jeugdliefde in een theater. Inmiddels zijn ze zestigers, is er veel in hun leven gedoofd, maar laaien de gevoelens voor elkaar in alle hevigheid op.

De verrukking ondervindt grote weerstand door hoe de wederzijdse kinderen er tegenaan kijken. Gevoel en ratio voeren een intens gevecht met een afloop die nooit alleen maar winnaars oplevert. In dit geval één die je als lezer totaal verrast.

In de roman Gaan serveert Roxann Robinson (1946) een plot dat fijngevoelig de complexiteit van familiebanden bloot legt. Een hij die zijn grote liefde op wrede wijze ziet verscheurd door iets wat eigenlijk in de categorie misverstanden thuis hoort en een zij die in een stadium van onzekerheid laat overrulen door een man die als een volleerd charmeur haar twijfels naar zijn hand zet. Zij komt er pas na twee kinderen achter dat ze een verkeerde keuze maakte en laat zich van hem scheiden. Haar jeugdvriend berust diep gekwetst in een huwelijk met een partner die hem adoreert, maar door niveauverschil niet het gevoel van surrogaat bij hem kan wegnemen.

Strijd

Gaan is een diep gevoelde roman met als rode draad de pijniging die de hoofdpersoon ondergaat als hij de enige ware liefde moet afwegen tegen de belofte die hij deed aan zijn huidige partner. Zielenroerselen die nog wat heviger opschudden wanneer zijn enige dochter er zich mee gaat bemoeien.

Robinson creëert een verhaallijn die je meetrekt in neen immense tweestrijd.

Alleen de afslag naar een wat vreemde verhouding tussen de geliefde en haar schoonzoon maakt je even los van de realiteit.

Wat doet het met je als je de dreiging van het verlies van een kind prioriteit geeft boven datgene wat het hart je ingeeft?

Al helemaal wanneer degenen die je niet los kunt laten je hartstocht voor die ander blijvend in het verdomhoekje plaatsen?

Hoeveel kun je dan aan? Is er een oplossing mogelijk waarmee je kunt verder leven?

Adembenemend

Het uitblazen van een vlam en een gebrek aan warmte van je naasten. De auteur geeft er in een adembenemend slot haar visie op. Terugkomen of gaan? Na de laatste woorden krijgt de titel van het boek een diepere betekenis.

Een roman die het credo van de liefde die alles overstijgt op z’n kop zet. Die bovendien de factor eerlijk in zulke omstandigheden als een nekslag kan treffen. Maar het is de vraag hoe je tegen de uitkomst aankijkt. Een ontroerend plot: twee mensen die voor elkaar bestemd zijn maar hun liefde door familiebanden zien afgekneld. Een verhaal dat je bij blijft, rijp voor diep gevoerde discussie.

Recensie: Gaan - Roxana Robinson