De zachtheid van een kreeft - Laure Manel RECENSIE

Recensie: De zachtheid van een kreeft - Laure Manel

In de zachtheid van een kreeft maakt François een moeilijke keuze wanneer hij Elsa in huis neemt. Hij vindt haar uitgeput en verdwaald op het strand en weet niets van haar, zelfs haar naam niet. Toch voelt hij een drang om haar te helpen en biedt haar onderdak aan. Hij geeft haar de ruimte om terug te krabbelen uit het diepe dal. Maar lukt haar dat? En wat gebeurt er wanneer haar tijd op de manege erop zit?

Laure Manel heeft de zachtheid van een kreeft op een zachte en voorzichtige manier geschreven. De zinsopbouw is kort met een eenvoudige schrijfstijl, de hoofdstukken zijn kort en wisselen zich af tussen de twee perspectieven, namelijk die van François en Elsa. Doordat Laure wisselt tussen deze perspectieven leer je beide personages goed kennen. 

Ondanks dat het verhaal oppervlakkig voelt door het gebruik van het perspectief heeft het soms ook wel iets weg van een dagboek. Zeker in het begin wanneer Elsa en François elkaar net kennen en ‘u’ gebruiken om elkaar aan te spreken voelt het boek heel erg oppervlakkig en leeg. Dit kenmerkt ook de relatie tussen François en Elsa in het begin. Beide hoofdpersonen ontwikkelen zich subtiel maar merkbaar door het verhaal heen. Vanaf de aarzelende toenadering in het begin tot vertrouwen en kracht op het einde van het verhaal.  

Opvallend is Manels gebruik van leestekens en opsommingen. Ze maakt regelmatig gebruik van ‘...’ om gedachten van personages open te laten. Als lezer moet je hier in het begin misschien nog even aan wennen.Daarnaast komen we ook vaak opsommingen tegen in de tekst, dit zie je op deze manier niet vaak in boeken. 

De zachtheid van een kreeft is vergelijkbaar met de metafoor in de titel; de kreeft. Deze metafoor is door het hele verhaal heen te vinden. In het begin lijkt het verhaal oppervlakkig en afstandelijk, net als het pantser van een kreeft. Maar naarmate je verder leest, breekt dat pantser langzaam open en kom je bij de zachte, stille en warme kern van het verhaal. Dit waren ook gevoelens die bij mij als lezer opkwamen tijdens het lezen van het verhaal.  

De zachtheid van een kreeft is niet voor lezers die van meeslepende verhalen houden waar veel gebeurd en grote plot twists in zitten. Het is een rustige roman wat rustig uitgepakt wordt. Voor lezers die houden van langzame verhalen, is dit een perfect verhaal om te lezen. Heb je zin in iets meer tempo, vaart en gebeurtenissen? Sla dit verhaal dan over. 

Recensie: De zachtheid van een kreeft - Laure Manel