Een halve leugen - Loes den Hollander RECENSIE

Recensie: Een halve leugen – Loes den Hollander

De dochter van Bettina vertelt haar moeder een diep bewaard geheim. Iets wat haar leven volledig op de kop kan zetten als het waar is. Haar dochter had in haar jeugd een rijke fantasie, waardoor ze twijfelt aan de waarheid van dit verhaal. Maar hetgeen ze vertelt heeft, kan ze toch niet verzonnen hebben?

Loes den Hollander is een Nederlandse schrijfster die al vele mooie boeken geschreven heeft. Nadat ze een schrijfwedstrijd van de Libelle gewonnen had in 2001, is ze serieus gaan nadenken over een schrijverscarrière. Ondanks een hersenaneurysma en een pittige tijd in haar privéleven, is ze nog steeds actief aan het schrijven. En daar zijn wij maar wat blij mee. Met Een halve leugen heeft ze wederom een voortreffelijke psychologische thriller geschreven.

Een halve leugen begint gelijk spannend, doordat het plan van de onbekende gedeeld wordt. Telkens na een paar hoofdstukken lezen we meer van deze persoon en krijgen we ook steeds beter een idee wie het kan zijn. Er spelen niet heel veel mensen mee in dit verhaal. Bettina, haar dochter, haar man en tevens stiefvader en een vriendin van Bettina.

Toch is de spanning continu voelbaar. In eerste instantie is duidelijk dat het geheim een diepe impact heeft op Bettina. Ze vindt het heel moeilijk om haar dochter te geloven, maar vindt ook dat dit niet verzonnen kan zijn. Dit zorgt echter voor wrijving tussen haar en haar man en vriendin. Hierdoor weet Bettina niet wat ze moet doen en wie ze moet geloven.

Loes den Hollander zorgt er mede door haar prettige schrijfstijl voor dat we de personages al snel kennen en hierdoor kunnen we ons goed in leven in de verschillende kanten die aan het verhaal zitten. Ook blijft het voor de lezer gissen of het geheim verzonnen is of niet. Om geen spoiler weg te geven, het blijft spannend tot het einde, en het is het lezen dubbel en dwars waard. De korte hoofdstukken en de makkelijke leesbaarheid zorgen ervoor dat het verhaal in vlot tempo te lezen is. Het boek is ook moeilijk aan de kant te leggen, want je móet gewoon weten hoe het afloopt.

Het onderwerp dat hier besproken wordt, is momenteel ook een actueel onderwerp. En in deze situaties is het heel lastig om precies te weten hoe het gegaan is en een schuldige aan te wijzen. Hierdoor blijft niet alleen Bettina aan het twijfelen, maar ook de lezer. Je wilt de dochter heel graag geloven, maar vindt het ook nogal een beschuldiging en wil de ander beschermen omdat zijn naam eraan kan gaan als het een leugen blijkt te zijn. Pas op het einde wordt alles duidelijk, waardoor de lezer vlot naar het einde wil toewerken.

Loes den Hollander heeft met Een halve leugen een aangrijpend verhaal geschreven dat nog lang in je hoofd blijft hangen.   

Recensie: Een halve leugen – Loes den Hollander