Ik ben geen monster - Panagiota Plissi  RECENSIE

Recensie: Ik ben geen monster - Panagiota Plissi 

Op een dag krijgt Panagiota een verzoek van haar buurman. Of zij een week op zijn zoon wil passen. Zonder uitleg, maar met een brief brengt hij Agapios bij haar. Al snel ontdekt Panagiota dat het kind anders dan anders is.

Ik ben geen monster van Panagiota Plissi komt oorspronkelijk uit Griekenland en is vertaald vanuit het Engels door Jen Minkman. Vivian van Leeuwen verzorgde de tekstredactie voor de Nederlandse editie. Hoeveel er overeind is gebleven van de oorspronkelijke tekst is gissen, maar te oordelen naar de Griekse namen, plaatsen en de gerechten die genoemd worden, is het een-op-een vertaald. 

Op de eerste pagina begint het met Lazaros de buurman van Panagiota die haar vraagt een week op zijn zoontje Agapios te passen. Hij geeft haar een brief met instructies over de zorg van Agapios en vertrekt. Panagiota denkt dat passen op een kind een eitje is, maar dat valt enorm tegen. Agapios gedraagt zich ronduit vervelend. Ontzettend hard praten, boos worden, niet willen eten en de supermarkt is ook niet goed want dat is niet dezelfde als waar hij met zijn vader naar toe gaat. Het verhaal is in korte zinnen opgetekend waardoor het niet lekker loopt, bovendien struikel je over de Griekse namen; en kinderen moeten maar net weten wat Souvlaki is. 

Zoals het nu beschreven wordt, denk je dat het een naar kind is. Er wordt niet gesproken over autisme en alles is heel rechtlijnig: met armen flapperen, overstuur zijn als het anders gaat dan normaal en de kennis van bepaalde onderwerpen dat is het. Maar autisme spectrum stoornis (ASS) is er in heel veel gradaties. Graag alleen willen zijn, last hebben van prikkels, moeilijk contact kunnen maken met andere mensen, alles letterlijk nemen en houden van routine komen niet aan bod. Pas op de laatste pagina maakt Panagiota de brief van de vader van Agapios open; en daar staan viertien punten in die bij autisme horen en waar zijn zoon last van heeft, maar alle punten komen dus niet in het verhaal voor. Daar moet je het mee doen. Heel jammer dat niet alles in het verhaal verweven is want dan krijg je veel meer empathie en begrip voor Agapios en andere mensen die ASS hebben. 

Ik ben geen monster van Panagiota Plissi is een boek over autisme. Het is echter op een ongelukkige manier beschreven waardoor het kind in het boek wordt afgeschilderd als een lastpak. De korte zinnen en vele Griekse benamingen zorgen ervoor dat de tekst niet lekker loopt en je voortijdig afhaakt. 

Recensie: Ik ben geen monster - Panagiota Plissi