De tijger die op de thee kwam - Judith Kerr  RECENSIE

Recensie: De tijger die op de thee kwam - Judith Kerr 

Tijdens het theedrinken gaat de deurbel. Wie zou dat zijn? Een heel bijzondere gast staat op de stoep. Een echte tijger! 

De tijger die op de thee kwam werd in 1968 door Judith Kerr geschreven, de huidige editie is uit 2007 en in 2025 is hij opnieuw uit de kast getrokken door uitgeverij Fontein. 

Op het omslag staat Een Sunday Times bestseller maar dat zal in de jaren zestig geweest zijn want het boek is vreselijk oubollig en het verhaal flinterdun met geen enkel doel of boodschap. Het begint met Sophie en haar moeder die thee aan het drinken zijn als de deurbel gaat. Wie zou dat zijn? vraagt Sophies moeder zich af. Het is niet de melkboer, de boodschappenbezorger op de bakfiets of vader want die heeft de sleutel. Een melkboer hebben we al lang niet meer, de boodschappenbezorger komt tegenwoordig in een kleine elektrische vrachtwagen en de sleutels die vader vast heeft zijn antiek. Als ze de deur opendoen staat daar een tijger die vraagt om eten. Hij eet en drinkt alles op, vertrekt en laat een bende achter. Als vader thuiskomt vertellen ze het hele verhaal en dat er geen eten is. Vader besluit het gezin mee uit eten te nemen en de volgende dag doen ze boodschappen. Dat was het. 

De illustraties zijn eveneens door Judith Kerr gemaakt. Ze kunnen nog wel maar de kleding die ze aan hebben, Sophie heeft een flanellen overgooier aan, is enorm gedateerd. Het zijn allemaal vrijstaande tekeningen met een witte achtergrond zodat de focus op de tijger ligt. Dit is fijn als je samen met de lezer een interactie wil aangaan om te vragen wat de tijger nu doet. De ene keer plundert hij de voorraadkast, de andere keer drinkt hij al het water dat uit de kraan komt op. Sophie kijkt bij alles wat hij doet vertederd toe. Zouden ze niet boos moeten worden? Wat zou jij doen als er iemand binnen zou komen die alles op eet en drinkt? Dit soort vragen kun je samen doornemen. 

Het verhaal is uit het Engels vertaald door de uitgeverij. De tekstblokken zijn kort en het leest gemakkelijk wat goed aansluit bij de doelgroep, kinderen vanaf vier jaar. 

De tijger die op de thee kwam komt oorspronkelijk uit 1968 en dat is terug te zien in zowel woord als beeld. Het is ouderwets en het verhaal heeft geen enkele diepte. Gastvrijheid zou je misschien kunnen noemen of onbeschoftheid om alles op te eten en drinken en meteen daarna te vertrekken om nooit meer terug te komen. Een nieuwe uitgave had niet gehoeven, maar mensen op leeftijd kunnen dit boek wellicht nog waarderen. 

Recensie: De tijger die op de thee kwam - Judith Kerr