How to make friends with the dark - Kathleen Glasgow RECENSIE

Recensie: How to make friends with the dark - Kathleen Glasgow

How to make friends with the dark is geen boek dat je voorzichtig bij de hand neemt. Het grijpt je vast en trekt je een wereld in waarin verlies allesoverheersend is. Wanneer de moeder van Tiger, eigenlijk Grace, maar zo wordt ze liever niet genoemd, plotseling overlijdt, valt haar wereld in één klap uit elkaar. Wat volgt is geen verzachtende zoektocht naar hoop, maar een rauwe, eerlijke afdaling in rouw, ontwrichting en overleven. 

Tiger verliest niet alleen haar moeder, ze verliest ook haar thuis, haar veiligheid en haar autonomie. Er is geen andere ouder, dus ze belandt in het systeem. Die overgang, van een leven waarin Tiger en haar moeder alles voor elkaar waren, naar een bestaan waar beslissingen voor je genomen worden, wordt pijnlijk realistisch beschreven. How to make friends with the dark laat zien hoe rouw niet losstaat van praktische consequenties, maar die juist versterkt. Verdriet wordt bureaucratisch, onpersoonlijk en soms zelfs vernederend.

De kracht van dit boek zit in hoe diep en zonder compromissen Tigers innerlijke wereld wordt neergezet. Haar boosheid, wanhoop, dissociatie en zelfdestructieve gedachten zijn voelbaar op elke bladzijde. Depressie en suïcidale gedachten worden niet expliciet uitgesproken, maar wel besproken. Kathleen Glasgow weigert makkelijke geruststellingen in dit verhaal te verwerken. Er wordt niet gezegd dat alles goed komt. Er wordt gezegd dat pijn blijft bestaan en dat leren leven met die pijn misschien het moedigste is wat je kunt doen.

Na verloop van tijd verschuift het verhaal subtiel. Tiger begint zich, voorzichtig en met klauwen naar buiten, te verhouden tot de wereld om haar heen. Ze bouwt nieuwe vriendschappen op, stuit op mensen met hun eigen breuken en leert langzaam dat ze niet de enige is die worstelt met verlies, geweld, verwaarlozing of een nare thuissituatie. Vooral de manier waarop het belang van vriendschap, familie en gedeelde kwetsbaarheid benadrukt wordt, voelt oprecht en krachtig. Verbinding wordt hier niet gepresenteerd als genezing, maar als overleving.

Kathleen Glasgow schrijft eerlijk. Haar stijl is intens, poëtisch en scherp, maar wordt nooit dramatisch. Elk woord lijkt bewust gekozen. Het verhaal wordt volledig vanuit Tiger verteld, wat de leeservaring intiem en confronterend maakt. Veel passages blijven hangen, niet omdat ze troost bieden, maar omdat ze de waarheid durven uit te spreken.

Wat How to make friends with the dark extra bijzonder maakt is de manier waarop het systeem zelf ter discussie wordt gesteld. Pleegzorg, instanties, goedbedoelde volwassenen worden niet als monsters neergezet, maar wel als tekortschietend. Het boek stelt vragen over rechtvaardiging, zorg en wat er gebeurt wanneer kwetsbare jongeren door mazen van het net glippen.

How to make friends with the dark is geen verhaal dat licht eindigt, maar het laat wel ruimte. Ruimte om te ademen, om te bestaan met het donker in plaats van erin opgeslokt te worden. How to make friends with the dark is hartverscheurend en prachtig tegelijk. Een boek dat je breekt, maar je ook leert dat gebroken zijn niet hetzelfde is als verloren zijn. Een uitzonderlijk sterk verhaal.

Recensie: How to make friends with the dark - Kathleen Glasgow