De tijdsteen – Johan Elfner RECENSIE

Recensie: De tijdsteen – Johan Elfner

De tijdsteen is het derde deel van de serie Monsterstation, geschreven door Johan Elfner. Let op: als je de eerste twee delen, Kwart over mist en De kierewietclub, nog niet hebt gelezen, bevat deze recensie spoilers.

Het Monsterstation is een station waar de trein naar Monsterland stopt en tegelijk een hotel voor monsters. Katinka woont samen met haar vader en oom in het Monsterstation. In het eerste deel hebben we gelezen dat Katinka niet zomaar een meisje is, maar dat ze een kwartmonster is. Dit betekent bijvoorbeeld dat ze niet dood kan gaan. En in het vorige deel zijn we erachter gekomen dat ze een prinses is. Haar moeder is de koningin van Monsterland (en haar vader is niet haar echte vader)!

Katinka gaat met haar vrienden, die geen druppeltje monsterbloed in hun lichaam hebben, een paar dagen naar Monsterland tijdens de vakantie. Daar ontdekken ze dat Tyranius, de broer van de koningin, is ontsnapt van Gevangeniseiland. Hij gaat op zoek naar de Tijdsteen, waarmee hij terug kan reizen in de tijd. Hij vindt namelijk dat zijn zus geen recht heeft op de troon, maar dat hij koning moet worden. Katinka en haar vrienden moeten proberen hem tegen te houden en moeten daarvoor ook terugreizen in de tijd. Zouden ze nog op tijd zijn…?

De tijdsteen is afwisselend geschreven vanuit het perspectief van Katinka en haar vrienden en dat van Tyranius. Dat maakt het verhaal extra spannend, omdat je nu als lezer weet wat Katinka en haar vrienden nog niet weten. Het concept terugreizen in de tijd en dan proberen te beïnvloeden zal veel lezers enorm tot de verbeelding spreken en maakt dit een boeiend deel.

De serie Monsterstation bevat veel humor. Elfner maakt veel woordgrapjes die goed vertaald zijn door Marit Kramer. Vooral de monstertaal leent zich daar goed voor. Monstertaal is niet moeilijk, je moet gewoon even weten hoe het werkt. Toch zou de Monstertaal wat consequenter door het verhaal gebruikt mogen worden, de personages spreken het nog iets te incidenteel.

De serie is geschikt voor kinderen vanaf een jaar of negen. Door de ruime bladspiegel en de relatief grote letters is het een goed verhaal om zelf te lezen. Het is echter ook heel leuk de boeken voor te lezen. De boeken zijn spannend, maar nog niet te spannend. Wel is het zo dat de delen iedere keer een stukje grimmiger worden. Die grimmigheid is vooral verbonden met Tyranius. 

Het is goed mogelijk de boeken los van elkaar te lezen, ieder deel bevat een afgerond avontuur. Hoe het precies zit met die monsters steek je snel genoeg op. Maar uiteindelijk is het toch aan te bevelen om eerst de eerste twee delen te lezen voor je aan De tijdsteen begint. De avonturen per deel zijn onderdeel van een doorlopend verhaal.

Recensie: De tijdsteen – Johan Elfner