No more secrets - Lucy Score RECENSIE

Recensie: No more secrets - Lucy Score

No more secrets is het eerste deel in de serie over de Pierce-broers. Het laat meteen zien waar Lucy Score zo goed in is: het neerzetten van een gemeenschap die voelt als een veilige haven, bevolkt door eigenzinnige maar liefdevolle personages. Een verhaal dat voelt als een warme mok thee op een koude avond. Voor je het weet wil jij ook verhuizen naar Blue Moon Bend.

Summer en Carter hebben op papier niets met elkaar gemeen. Summer is een ambitieuze redacteur bij tijdschrift Indulgence. Om deze baan in Manhattan te behouden maakt ze lange werkdagen, heeft veel deadlines en een leven waarin carrière op de eerste plaats staat. Carter is een biologische boer, zat in het leger, vegetariër, dierenliefhebber en is diepgeworteld in het kleine stadje Blue Moon Bend. Wanneer Summer een week op Pierce Acres doorbrengt om een artikel te schrijven, ontstaat er vrijwel direct aantrekkingskracht. Beiden voelen dat het meer kan zijn dan een tijdelijke flirt, maar zijn hierdoor juist terughoudend. Zodra de vonk echter overspringt is er geen houden meer aan en wordt de aantrekkingskracht zowel in als uit het bed beeldend beschreven.

In No more secrets is er spanning, maar geen nodeloze chaos. De romantiek ontwikkelt zich rustig en respectvol. Carter is een bijzonder mannelijk hoofdpersonage. Hij is zorgzaam, geduldig en opmerkzaam. Hij ziet Summers angst om los te laten en dringt zich niet op, wat hun dynamiek geloofwaardig en warm maakt. Summer daarentegen groeit zichtbaar gedurende het verhaal. Haar verblijf op de boerderij confronteert haar met de vraag of succes altijd gelijkstaat aan geluk. Iets wat op een zachte, realistische manier wordt uitgewerkt.

De echte ster in No more secrets is misschien wel Blue Moon Bend zelf. De gemeenschap ademt een ‘ons kent ons’ gevoel, waarin iedereen meetelt en voor elkaar zorgt. De excentrieke bewoners, Carters broers Beckett en Jackson, zijn moeder Phoebe, het comité voor verfraaiing, allemaal zorgen ze voor humor en levendigheid. Een plek waar je zelf graag naartoe zou gaan.

Lucy Score schrijft vlot, met humor en gevoel voor timing. Haar stijl is toegankelijk en beeldend, zonder zwaar te worden. De zwaardere thema’s zoals Carters PTSS en de gezondheidsproblemen van Summer worden zorgvuldig behandeld. Ze zouden beide wat meer uitwerking mogen krijgen, maar door het tempo en de toon blijft het verhaal licht en troostrijk. 

De Nederlandse vertaling van Ineke de Groot leest prettig en weet de sfeer goed over te brengen, al vallen hier en daar enkele typfouten op. De warmte van het verhaal wordt goed neergezet.

Dit is geen boek dat grenzen verlegt binnen het genre, maar wel eentje dat precies weet wat het wil zijn: lief, sexy, grappig en geruststellend. No more secrets is een comfortabel, veilig verhaal. Je zult ernaar verlangen om terug te keren naar Blue Moon Bend en de andere broers beter te leren kennen. Gelukkig gaat dat ook gebeuren!

Recensie: No more secrets - Lucy Score