We Did OK, Kid – Anthony Hopkins RECENSIE

Recensie: We Did OK, Kid – Anthony Hopkins

We Did OK, Kid is een openhartig verslag van het leven en de carrière van Anthony Hopkins. Hopkins zelf neemt de lezer mee op de tocht door zijn leven: open, boeiend en kwetsbaar. Naast de behaalde mijlpalen in zijn carrière lees je ook over de diepe dalen van een aan alcohol verslaafde man, die zijn eerste huwelijk, zijn relatie en zelfs het contact met zijn kind verliest, om uiteindelijk zelf bijna het leven te laten. Uiteindelijk krijgt hij zijn verslaving onder controle en veranderen zijn bespiegelingen over zijn carrière en zijn rollen. Langzaam beseft hij dat hij niet zo heel veel verschilt van zijn vader en grootvader, en wordt ook hij steeds nieuwsgieriger naar "het grote geheim".

Anthony Hopkins neemt je mee in het verhaal van zijn eigen leven: een bewogen leven. Het verhaal verloopt niet strikt chronologisch, maar begint wel bij zijn jeugd – en wat voor een jeugd. Als bakkerszoon uit Wales doet hij het op school niet goed en wordt hij voortdurend uitgemaakt voor domme gans, iemand die het niet ver zal schoppen en zal opgroeien voor galg en rad. Maar als Hopkins later terugkijkt op de kleine Anthony, zegt hij tegen die jongen: We did OK, kid.

Na diverse kostscholen, die bijna allemaal op mislukkingen uitdraaien, ontdekt Hopkins per toeval het toneel. Daar komen zijn talenten naar boven: het moeiteloos onthouden van lange teksten, zijn passie voor taal en literatuur, Shakespeare en anderen, en zijn uitzonderlijke vermogen om stemmen en geluiden na te bootsen. Uiteraard vervolgt We Did OK, Kid de weg van het toneel naar de filmindustrie, waar Hopkins doorbreekt in Hollywood en uiteindelijk zelfs twee Oscars wint.

Door het hele boek duiken steeds opnieuw de ouders van Anthony op, die als ontroerende supporters van hun zoon aan de zijlijn staan, zowel fysiek als in gedachten. Diezelfde ouders zorgen ook voor verstoringen in de chronologie van het verhaal: ze roepen gevoelens en herinneringen op, waarna het verhaal teruggaat in de tijd om vervolgens met een ander onderwerp verder te gaan. Dit is absoluut niet storend; het maakt het verhaal juist sterker en menselijker.

We Did OK, Kid is ook een verhaal over het overwinnen van angsten. De kleine Anthony krijgt te maken met veel pestgedrag en leert al vroeg mechanismen om daar minder last van te hebben. Wanneer Hopkins hierover schrijft, doemt langzaam het beeld op van Hannibal Lecter, de hoofdrol uit The Silence of the Lambs. Verderop in het boek bevestigt Hopkins deze parallel zelf. Een ander steeds terugkerend thema is de dood, of zoals zijn vader en grootvader het omschreven: "het grote geheim".

Ondanks de titel We Did OK, Kid is de alcoholverslaving van Hopkins een belangrijk thema. Het neemt een groot deel van het verhaal in beslag en heeft een enorme invloed gehad op zijn leven. Zowel de verslaving als de ontnuchtering worden zonder schroom beschreven. We Did OK, Kid is een oprecht verhaal van een intrigerende man die zijn successen én zijn falen op eerlijke wijze onder woorden brengt.

We Did OK, Kid van Anthony Hopkins is een rauwe en persoonlijke memoire, geschreven door een complexe en iconische acteur die het publiek al zestig jaar inspireert met zijn verbluffende optredens.

Recensie: We Did OK, Kid – Anthony Hopkins