Hoezo druk? – Tine de Betue en Jan Stevens RECENSIE

Recensie: Hoezo druk? – Tine de Betue en Jan Stevens

Steeds meer mensen lijken gediagnostiseerd te worden met ADHD. Een logisch verschijnsel, omdat er tegenwoordig meer en gemakkelijker op getest wordt dan jaren geleden. Menig schrijver waagt zich aan het onderwerp ADHD. Zo ook Tine de Betue en Jan Stevens, die hun Hoezo druk? het ADHD-opvoedboek voor ouders én kinderen noemen.

Een van de redenen dat ik dit boek graag wilde lezen, was omdat ik me herkende in de lijst met symptomen die mensen met ADHD of ADD ervaren. Ik las eerder ook Het verstrooide brein van Gabor Maté, een voormalig huisarts die in zijn boek stelt dat ADHD onder andere gevormd wordt door trauma, wellicht al voor de geboorte. Zijn boek was interessant, goed onderbouwd en zeer prettig te lezen. Nergens voelde het (eventueel) hebben van ADHD of ADD aan als iets zwaars.

Dat kan ik na het lezen van Hoezo druk? niet zeggen. Als dít ADHD is, waar ik mezelf in dit boek niet in herken, ben ik dolblij dat dit als een ver-van-mijn-bed-show voelt. De Betue en Stevens doen ADHD als iets heel zwaars overkomen, mensen die ADHD hebben, hebben daar, volgens hen, enorm veel last van in het dagelijks leven. Al zal het bij volwassenen iets minder zwaar zijn, omdat zij hebben geleerd zich aan te passen.

De Betue en Stevens laten veel mensen aan het woord, ervaringsdeskundigen, maar ook wetenschappers en artsen. Zo schept het duo een duidelijk (medisch) beeld over wat ADHD nu is en wat het met iemand in het dagelijks leven doet. Ook de medicatie en wat de medicatie voor bijwerkingen heeft, wordt nadrukkelijk besproken. De nadruk ligt vooral op hoe zwaar het is, en hoe lastig het is om met ADHD mee te draaien in de maatschappij, die niet tot weinig rekening houdt met de symptomen. De auteurs vertellen veel inhoudelijke en feitelijke informatie en na het dichtslaan van het boek voel je je expert over het wel en wee van ADHD.

Maar daar blijft het dan ook een beetje bij. Zo nu en dan komen er wat tips van (ervarings)deskundigen voorbij – die in het laatste hoofdstuk samengevat zijn-, maar heel eerlijk gezegd pas ik de meeste van deze tips ook toe bij mijn zesjarige zoon, die naar ik kan beoordelen een normaal kind is dat óók goed gaat op structuur, regelmaat en reinheid. Communicatie en begrip voor elkaar en met de zachte hand opvoeden, zoals overigens wel prachtig beschreven wordt in Hoezo druk?, zou niet alleen in de opvoeding van kinderen met ADHD ingezet moeten worden, maar in de opvoeding voor ieder kind.

De Betue en Stevens lijken in Hoezo druk? een pleidooi te houden tegen de hoeveelheid ADHD-diagnoses, die terecht of onterecht, gegeven worden en de trend op social media, waar steeds meer posts over ADHD verschijnen. Het lijkt alsof de auteurs het signaal af willen geven dat ADHD iets serieus is en dat er niet te licht over gedacht moet worden. Op zich een nobel streven, helaas zorgt dat er ook juist voor dat het zich vooral op de negatieve aspecten van het neurodivergente brein richt.

In tegenstelling tot Het verstrooide brein van Gabor Maté is Hoezo, druk? een tegenvaller. De auteurs geven het idee een handboek vol tips in handen te hebben, maar uiteindelijk ontbreekt het daaraan. Waar Maté écht op de positieve kant gaat zitten en motiveert om met je ADHD aan de slag te gaan, bekruipt mij pessimisme na het lezen van Hoezo druk? Informatief? Zeker. Bemoedigend? Weinig. Bruikbare tips? Zeker, al kunnen die voor veel ouders open deuren zijn.

Recensie: Hoezo druk? – Tine de Betue en Jan Stevens