Blindelings – Mieke van Hooft RECENSIE

Recensie: Blindelings – Mieke van Hooft

Blindelings, geschreven door Mieke van Hooft, gaat over Eva van elf en haar vijfjarige nichtje Sofie die verdwaald zijn in een bos. Dat is natuurlijk behoorlijk heftig. Maar de politie vindt het niet direct een probleem. Er lopen zo vaak kinderen weg en ze komen bijna altijd weer veilig thuis. Maar in dit geval is er wel een probleem: Eva is blind.

Eva en Sofie moeten de nacht doorbrengen in het bos. Ze zijn hier onbedoeld terechtgekomen en ze weten niet waar ze zijn, laat staan hoe ze weer terug moeten komen. Vooral vanaf het moment dat Eva haar enkel bezeert en bijna niet meer kan lopen, wordt het erg lastig. Een meisje van vijf en een meisje dat blind is…

Blindelings is voornamelijk geschreven vanuit het perspectief van Eva en Sofie. Eva vindt Sofie maar een irritante en vervelende kleuter. Tijdens de avond en de nacht, waarin het regent, ze het koud hebben en nat worden, verandert geleidelijk haar gevoel bij haar nichtje. Het boek is ook geschreven vanuit het perspectief van de familie thuis, zowel de ouders en de broer van Eva als de ouders van Sofie die net een baby hebben gekregen. Iedereen maakt zich zorgen. De verschillende perspectieven zijn een meerwaarde voor het verhaal, zeker voor jongere lezers. Je leest immers uit de eerste hand hoeveel zorgen er zijn en wat er allemaal gedaan wordt om vermiste kinderen te vinden. Tegelijk zullen alle lezers zich erover verbazen dat de politie 24 uur wacht voordat er echt gezocht wordt, ook als het om een jong kind en een kind met een beperking gaat.

De beperking van Eva is een waardevol element in het boek. Heel nuchter bekeken was het verhaal er niet geweest als Eva niet blind was geweest. Eva is een heel dapper meisje dat zich niet bij haar beperking wil neerleggen, ze wil geen beperkingen kennen en ze wil doen wat alle kinderen van haar leeftijd doen. Nu ze met haar kleine nichtje verdwaald is in een onbekend bos, wordt ze keihard geconfronteerd met haar beperking. 

In het bos komen de meisjes een jongen tegen, die hen aanvankelijk niet, maar later gelukkig wel helpt. Dat komt best hard op je over als lezer. Maar tegelijk moet je je als lezer, zeker als volwassen lezer, verplaatsen in de leeftijd van de personages. En dan is dat misschien precies wat een jongen van die leeftijd doet die een missie heeft, namelijk zijn hobby uitoefenen, en die een meisje treft dat zich toch heel aardig lijkt te redden. Nou ja, dit is een onderdeel van het verhaal dat wellicht wat verbazing kan wekken.

Blindelings leest vlot en makkelijk. De hoofdstukken beginnen allemaal met een kleine hoofdstukillustratie, wat het boek er vanbinnen aantrekkelijk uit laat zien. Er is een handjevol verschillende illustraties, maar ze lijken willekeurig geplaatst te zijn. Hier had wat meer logica aangebracht in kunnen worden.

Het boek is een aanrader voor jongens en meisjes in de bovenbouw van de basisschool. Mieke van Hooft heeft een verhaal geschreven dat heel geschikt is om er thuis of op school over in gesprek te gaan, er zijn genoeg verschillende thema’s om samen te verkennen.

Recensie: Blindelings – Mieke van Hooft