De aanraking - Guillaume Van der Stighelen RECENSIE

Recensie: De aanraking – Guillaume Van der Stighelen

Voormalig reclamemaker en columnist Guillaume Van der Stighelen profileert zich de laatste jaren steeds nadrukkelijker als romanschrijver. Na eerdere non-fictie en de historische roman Rozeke verkent deze Vlaming in De aanraking opnieuw de menselijke binnenwereld, met heel veel aandacht voor relaties, de kwetsbaarheid van de mens en het belang van communicatie. Zijn handelsmerk is een scherp observatievermogen en hij heeft een grote voorkeur voor ingetogen, psychologisch geladen verhalen.

De aanraking vertelt het verhaal van Marthe, die na de euthanasie van haar man Hans achterblijft met een onthutsende bekentenis. Vlak voor zijn dood onthult hij een geheim dat hun hele huwelijk in een ander daglicht plaatst. Terwijl Marthe worstelt met rouw en verwarring, probeert ze haar leven opnieuw vorm te geven in het huis dat plots te groot en te leeg aanvoelt. Haar kinderen reageren elk op hun eigen manier op het verlies en het geheim van hun vader. De oudere kinderen hebben hun eigen leven opgebouwd in het buitenland en houden afstand, waardoor Marthe zich vaak alleen gelaten voelt in haar verdriet. Haar jongste zoon Robin woont opnieuw thuis, na een hele tijd in een ontwenningskliniek te hebben gezeten, maar zijn blijvende drugsverslaving maakt de situatie zeer complex en gespannen. Moeder en zoon zijn tot elkaar veroordeeld en proberen, aanvankelijk zeer moeizaam en aarzelend, opnieuw naar elkaar toe te groeien. Het blijft een verhaal van nabijheid en afstoting, soms zelfs vervreemding. De ultieme vraag die Van der Stighelen zich stelt is: hoe goed kennen we de mensen die ons het meest dierbaar zijn.

Van der Stighelen kiest voor een sobere, zeer geconcentreerde stijl. De zinnen zijn kort en helder, maar dragen een grote emotionele lading. Hij suggereert meer dan hij expliciet benoemt, waardoor stiltes en onuitgesproken gevoelens een belangrijke plaats innemen. De lezer moet de hele tijd aandachtig blijven, maar het zorgt wel voor een grote betrokkenheid. De roman wordt verteld vanuit het perspectief van Marthe, wat zorgt voor een intieme, maar soms beklemmende inkijk in haar gedachtewereld. Zij is een zoekende, twijfelende vrouw, gevangen tussen liefde en onmacht. Robin blijft ongrijpbaar: hij is tegelijk kwetsbaar en destructief, waardoor hun relatie voortdurend onder spanning staat. Ook de andere kinderen en de afwezige vader blijven hangen als schaduwen boven de twee protagonisten en versterken het gevoel van een gezin dat uit elkaar is gegroeid.

De aanraking is een kleine roman in omvang, maar groots in thematische reikwijdte. Het boek zoomt in op beladen thema’s als rouw, verslaving en verraad, maar doet dat met een grote subtiliteit. De kracht schuilt in de kleine nuances en in de momenten van toenadering of mislukking. Niet elke lezer zal de trage, introspectieve aanpak waarderen, maar wie zich laat meenemen, ontdekt een indringend en menselijk verhaal dat nog lang nazindert.