Ze vliegen nog altijd over de Schie - Kader Abdolah RECENSIE

Recensie: Ze vliegen nog altijd over de Schie - Kader Abdolah

Ze vliegen nog altijd over de Schie: zuigt mee in een verborgen cultuur

Kader Abdolah (1954) heeft met dit boek een nieuwe schakel aan een mooie parel toegevoegd. Het verhaal voltrekt zich in en vanuit een historisch pand in het centrum van Delft, waar goudsmid Ernesto optrekt met een aantal oude vrouwen die ieder hun verhaal mogen vertellen. Hij is zijn geheugen kwijt, praat Spaans en droomt in de kelder van het pand met uitzicht over de Schie, zijn voorland bij elkaar. Het wordt allemaal nog gecompliceerder als Alejandra uit Guatemala bij hem intrekt met haar dochtertje. Een van de bewoners wordt ervan verdacht haar vader te zijn. De verwarring wordt nog groter als ze in verwachting raakt en er nog steeds geen vader opdoemt.

Een duik in een cultuur die verloren dreigt te gaan. De auteur, met Hossein Sadjari Ghaemmaghari Farhani als echte naam, steekt een literaire stok voor die vergetelheid. Zijn pseudoniem ontleent hij aan twee vrienden die in het geweld van Iran het leven lieten.

Net als in eerdere werken preekt Abdolah in Ze vliegen nog altijd over de Schie indirect en subliem zijn afkeer uit van zowel het bewind van de sjah als de ayatollah en flonkert met het waarom.

Mysterieus

Een verhaal, doortrokken van mysterie, waarbij de vogel Upapu als raadsman voor Ernesto optreedt in penibele situaties. Dezelfde gevederde vriend van farao’s en vorsten.

De nieuwsgierigheid naar het verleden van de twee hoofdpersonen blijft concreet onbeantwoord. Wie door de bladzijden heen leest komt een stuk dichterbij. Twee mensen die gesteund én getackeld door de oude dames om haar heen in ieder geval elkaar nader komen.

Ze delen hun sponde, maar dat verklaart niet de geboorte van een tweede kind.

DNA-testen pleiten de verdachte medebewoner vrij of is daar mee geknoeid?

Geheimen

Vanuit zijn werkplaats staart Ernesto over de Schie, die de schemer in zijn geheugen niet kan doorbreken. Tja, dan ga je er maar van uit dat de trein je brengt naar je gezochte herkomst. Upapu vliegt voor hem uit. Diep weggedoken geheimen laten zich niet op goede wijze ontrafelen.

Kader brengt zijn salam (groet in waardering) uit naar de bewoners van het Delftse pand en ieder die hem hielp op weg naar het voltooien van deze roman.

Eerdere werken als De reis van de lege flessen, Spijkerschrift en Het Huis van de Moskee worden als zijn beste werken beschouwd. Het is aan de lezer om te bepalen of dit boek in de buurt komt.

In ieder geval van een literair gehalte dat duidelijk maakt waarom hij diverse grote prijzen won, op de shortlist van de AKO Literatuur Prijs en de Libris Literatuur Prijs stond en werd onderscheiden met zijn benoeming tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

De boeken zijn in meer dan twintig talen uitgegeven.

Recensie: Ze vliegen nog altijd over de Schie - Kader Abdolah