Waar het stil is - Mattias Edvardsson RECENSIE

Recensie: Waar het stil is - Mattias Edvardsson

De Zweedse auteur Mattias Edvardsson werd bekend met zijn debuut Een heel gewoon gezin, dat een internationale bestseller werd en nu ook een serie is op Netflix. Waar het stil is is al zijn vijfde scandi-thriller en weer een heel succesvolle.

Hoofdpersoon is de politieassistente Gunni Hilding die betrokken wordt bij de verdwijningszaak van een klein jongetje, Robin, die met zijn vriendjes verstoppertje speelde in het bos. Er wordt al snel een dader gevonden, maar Gunni blijft het gevoel hebben dat ze op het verkeerde spoor zitten.

Als vijf jaar later een Duits jongetje op een camping verdwijnt, ziet Gunni gelijkenissen met de zaak van de kleine Robin. Maar als dit klopt, loopt de gevaarlijke dader nog vrij rond.

Bij het lezen leren we ook stelselmatig iets bij over het leven en het verleden van Gunni. Zij heeft met haar ouders en zus moeten breken maar heeft het daar nog altijd moeilijk mee. Door haar jeugd in een gesloten gemeenschap voelt ze zich vaak overal het buitenbeentje die niet volledig mee is met wat er in de wereld gebeurt.

Vermoedelijk is Waar het stil is het begin van een nieuwe reeks rond de politieassistente Gunni Hilding, een vermoeden dat nog bevestigd wordt door het laatste hoofdstuk. Je zal dan ook nieuwsgierig blijven naar het vervolg van haar verhaal.

Bijzonder is ook dat Waar het stil is zich in het verleden afspeelt, de eerste verdwijningszaak situeert zich in 1989, een periode waarin mensen dus nog geen smartphones hadden en er ook nog geen sprake was van sociale media. De politie was dus afhankelijk van traditioneel speurwerk, en vooral ook van al dan niet betrouwbare getuigenverklaringen, een belangrijk aspect in dit verhaal. De tijdgeest roept ook een nostalgische sfeer op van een kleine plattelandsgemeenschap waar iedereen elkaar kent, maar die ook een beetje afgesneden is van de buitenwereld. Misschien zijn dit de belangrijkste redenen waarom de auteur het verhaal in deze tijdsperiode situeerde.

Mattias Edvardsson kiest opnieuw niet alleen voor een spannend misdaadverhaal, maar ook voor de psychologische gevolgen voor de mensen die door het misdrijf geraakt worden, en hoe ze ermee omgaan. Niet alleen de belangrijkste hoofdpersonages maar ook de vele nevenpersonages worden knap geschetst, met hun twijfels en onzekerheden.

Het eerste deel van het boek lijkt daardoor in het begin niet zo snel vooruit te gaan, wat niet betekent dat het niet boeiend zou zijn, integendeel. Maar in het tweede deel gaan de zaken plots sneller en wil je het boek zeker niet meer weg leggen.

Naarmate het verhaal vordert, duiken er ook steeds meer verrassingen op en word je meer dan eens op het verkeerde been gezet.

De Nederlandse titel Waar het stil is, is geen letterlijke vertaling van de oorspronkelijke Zweedse titel, Gravglanta, die verwijst naar de plaats van het drama, en het lugubere woord graf in zich draagt, evenals de verwijzing naar een open plek in het woud. Waar het stil is kan dan misschien eerder verwijzen naar de stilte van het bos en de vele geheimen die worden verzwegen.

Een knappe vertaling van Elina van der Heiijden, die ook zaken uit het verleden met de juiste termen wist te vatten. De Nederlandse tekst leest alleszins ook heel natuurlijk en vlot, en zorgt voor een fijne leeservaring.

Waar het stil is is een keigoede scandithriller die de nodige spanning perfect combineert met psychologische diepgang en een raadsel dat de lezer de hele tijd geboeid houdt.

Recensie: Waar het stil is - Mattias Edvardsson