Natuurboekje - Lies Visschedijk RECENSIE

Recensie: Natuurboekje - Lies Visschedijk

Lies Visschedijk is een naam die bijna elke Nederlander (ja sorry, Belgen toch echt wat minder) direct aan Gooische vrouwen zal doen denken. Haar personage in de serie, Roelien, heeft ook liefde voor de natuur en het is leuk om te weten dat het karakter dus aansluit op de persoonlijke interesses van Visschedijk. Het Natuurboekje is ontstaan uit de podcast die Visschedijk samen met Aaf Brandt Cortsius vormgeeft, Aaf en Lies lossen het wel weer op. De verhalen in het boekje zijn geen exacte transcripties van de verhalen uit het podcast-onderdeel Het natuurhoekje. Ze ontstaan uit dezelfde bron, maar zijn tot columns uitgewerkt.

Toch kan je de stem van Visschedijk er heel goed bij bedenken. Het taalgebruik is toegankelijk, omdat het deels spreektaal is én direct tot de lezer gericht. Er zit meer dan eens een humoristische ondertoon in de verhalen. Niet dat de onderwerpen grappig zijn, maar de benadering gebeurt op een heel luchtige manier. Op die manier vlieg je door de verhalen heen en je kunt het Natuurboekje bijna in één ruk, op een avondje, uitlezen. 

Iets wat daarbij helpt is natuurlijk de verscheidenheid van het onderwerp. De natuur bevat zoveel mooie en totaal verschillende elementen, dat het eigenlijk nooit gaat vervelen of eentonig wordt. Een extraatje daarbij is dat Visschedijk gebruik maakt van de kans om parallellen te trekken tussen de natuur en een mensenleven. Ze doet dat op een licht filosofische manier, maar wees gerust als dat niet jouw ding is: niet elk verhaal is ervan voorzien en het is nergens overheersend. 

Waar Visschedijk ook aandacht aan schenkt, is de ecologische kant van dit alles. In sommige verhalen benadrukt ze het feit dat er in Nederland veel monoculturen aangetroffen worden en dat dat leidt tot minder diversiteit (niet alleen de monocultuur, maar ook het pesticiden-gebruik en de verstedelijking wordt genoemd), voornamelijk bij de insecten. Ze laat zien dat de voedselketen in grote mate afhankelijk is van die insecten, zonder het echt expliciet te benoemen. Deze vorm van 'show, don't tell' is een kracht van de schrijfster en draagt bij aan het gemak waarmee ze de lezer op een prettige manier van informatie voorziet. 

Je krijgt als lezer informatie genoeg, en toch is het niet té veel. Basiskennis wordt herhaald, interessante weetjes worden gedeeld, en het zijn niet alleen maar de 'populaire' of 'flamboyante' planten en dieren die belicht worden. Wie had bijvoorbeeld gedacht om twee bladzijden lang geëntertaind te worden over de pissebed? 

"Dat komt omdat hij een soort primitieve longachtige kieuwen heeft. Ik weet ook niet precies hoe het nou eigenlijk zit, jongens, dan zou je echt een bioloog moeten raadplegen, maar ze zitten in ieder geval aan de onderkant bij zijn achterlijf. Eigenlijk ademt hij als het ware door zijn kont en die moet altijd nat blijven."

Voorgaand stukje tekst illustreert heel mooi een paar van de besproken elementen van de stijl van Visschedijk. De humor, het aanspreken van de lezer, en de toch wel interessante feitjes over minder opvallende dieren. Over illustreren gesproken, de cover en de schutbladen zijn prachtig geïllustreerd door Merel Corduwener, die je ook kunt kennen van De jongen, de walrus, het rendier en de poolvos. Tevens zijn er bij elk verhaal tal van kleine illustraties te vinden die het betreffende onderwerp mooi uitlichten. 

Natuurboekje is een prachtige verzameling verhalen die perfect als cadeautje kan dienen, ook aan jezelf! Het is een boek voor alle leeftijden, en dat maakt het ook voor jongeren erg geschikt. Laten we de wereld op een leuke manier aan de volgende generaties laten zien, en zo hun interesse wekken. Misschien gaan ze wel eens een middag op pad om de planten en dieren te ontdekken die besproken worden. 

Het enige minpunt? Dat er nog geen tweede deel is aangekondigd...

Recensie: Natuurboekje - Lies Visschedijk