De eindscore - Don Winslow RECENSIE

Recensie: De eindscore - Don Winslow

De Eindscore: Don Winston op zijn allerbest

In De Eindscore trakteert Don Winston ons op zes onderhoudende novelles. Een tractatie, jawel, want het zijn zulke mooi geschreven verhalen, met zoveel spanning dat je er niet vanaf kunt blijven.

Alles wat hij deed voordat ie in 1997 doorbrak als schrijver - het detecteren, gidsen op safari’s, voorgaan in extreme wandelmarsen -sublimeert zijn groot vakmanschap als verhalenverteller.

Conflictueus

Je hoeft geen keuze te maken uit de zes bijdragen, maar we denken medestanders te vinden als we een voorkeur uitspreken voor Botsing.

Een prachtig beeldende induik op de veelheid aan botsingen waarmee ieder mens in zijn/haar leven te maken krijgt.

Een modelgezin, dat alles heeft en krijgt wat een hartje kan begeren, raakt op slag in de problemen.

Een dodelijke klap van de hoofdpersoon die geen vlieg kwaad doet, maar onder invloed van een glaasje door het lint gaat als zijn vrouw door een automobilist met een grote muil wordt beledigd.

Zeker, het is wat gechargeerd. Eenzijdige rechterlijke benadering, maar met een kijk in het gevangeniswezen die de ogen van de modale lezer op zal blazen tot fors bemeten knikkers. Moorden om bestwil, een gezinsleven dat er tegen bestand is met een ontroerende passage over een kind dat papa bij de tranen van zijn moeder vraagt of hij opnieuw stout is geweest.

Californië

De Eindscore tikt aan bij de voorkeur die Winslow heeft voor Californië. Verhalen zo heet als de temperatuur die daar grote delen van het jaar heerst.

Een topcrimineel die het onmogelijke mogelijk maakt in een casino. Een bijdrage over kroegtijgers waarvan de rauwe straattaal de lezer niet wordt bespaard. Een verhaal over een rechtschapen neef die de eer van de familie laat prevaleren boven verstandelijk inzicht. Een verhaal over een verslaafde filmdiva en een dialoog die maar niet op gang wil komen.

Een serie die op sublieme wijze insteekt op de dunne scheidslijn tussen goed en kwaad. Haakt stevig in op de menselijke moraliteit en confronteert met een schrijver die je geen rust gunt.

De misdaad van binnenuit gepend, beeldend geschreven met een flinke dosis humor als cesuur in de nagelbijtende spanning. Een thriller die Winslow niet alleen bij zijn lezers, maar ook bij de groten in het vak erkenning oplevert. Catherine Smit verdient een compliment voor de vertaling, waarin ze zich niet liet ontmoedigen door de overdaad aan woorden die het Engels nu eenmaal heeft ten opzichte van het Nederlands.

Recensie: De eindscore - Don Winslow