Bromantasy - Máire Roche RECENSIE

Recensie: Bromantasy - Máire Roche

Juniper en Mo leven een rustig leven op een afgelegen boerderij. Juniper vindt het heerlijk daar, maar hij is altijd bang dat zijn beste vriend Mo naar meer avontuur op zoek is. Wanneer ze op een dronken avond in de lokale taveerne verzeild raken in een handgemeen, meldt Juniper hen aan om deel te nemen aan een queeste van de koning. Dus gaan ze samen op pad om een draak te vinden. Iets wat Juniper oog in oog doet staan met zijn grootste angsten: buiten slapen en geen huidverzorgingsprodukten ter beschikking hebben.

De korte inhoud gaat al met een knipoog gepaard en dat is meteen ook waar je van moet houden als je dit boek gaat lezen. Het hoofdpersonage, Juniper, is op zijn minst een zenuwpees te noemen (het Engelse 'basket case' past hier veel beter) en Máire Roche vergroot zijn typische kenmerken zodanig dat ze lichtjes karikaturaal worden. Je moet er natuurlijk om lachen, maar het is ergens een mooie weergave van hoe het in de realiteit ook aan toegaat. In een vriendschap of een relatie moet je af en toe een keer iets doen wat je misschien helemaal niet ligt.

Mo is de perfecte tegenhanger van Juniper. Hij is rustig, vriendelijk, avontuurlijk en wijkt niet af van zijn principes. Een echte held. De chemie tussen beide personages is leuk, maar Juniper is zovele malen sprankelender dan Mo, dat deze laatste soms wat wegvalt. Qua nevenpersonages is Beer een echte toevoeging voor het verhaal! Ze is alles wat een nevenpersonage in zich moet hebben en ze draagt sommige scènes op haar kleine schouders. 

Bromantasy is queer cosy fantasy en ligt daarmee heel erg in de lijn van Travis Baldree's Legendes & Lattes-serie. Roche heeft avontuur, humor, en veel intermenselijke relaties erin verwerkt. Deze drie elementen houden elkaar doorheen het boek mooi in evenwicht, maar de angsten en twijfels van hoofdpersonage Juniper voeren af en toe de boventoon. Het is vanaf bladzijde één duidelijk dat Juniper meer dan vriendschappelijke gevoelens koestert voor Mo, en je bent als lezer wel benieuwd hoe dat zal aflopen.

Bij Bromantasy moet je het ook even over de opmaak van het gehele boek hebben. De cover is vrolijk, met veel details uit het verhaal en een prachtige kleurencombinatie. Iets wat zeker grote aantrekkingskracht uitoefent in de boekhandel. Het is een goed in de hand liggende harcover, zonder stofomslag, en met aan drie zijden sprayed edges. De edges en de endpapers hebben eenzelfde patroon en sluiten naadloos aan bij de randen van de cover. 

Máire Roche schrijft met Bromantasy een heel toegankelijke, vermakelijke cosy fantasy die perfect leesbaar is voor de wat oudere tieners (en natuurlijk alle leeftijdsgroepen daarboven). Het verhaal heeft een hoog tempo, met weinig stille momenten, en het is niet zo lang, waardoor je het in één avond kan uitlezen. De worldbuilding is niet erg gedetailleerd en soms worden er zaken vermeld die niet uitgelegd worden. Je moet het maar aannemen als lezer en er zelf een beeld over vormen. 

Aan de andere kant zitten er heel veel mooie thema's in Bromantasy, die het meer maken dan zomaar een cosy fantasy-verhaal. De plot is klassiek, twee vrienden die noodgedwongen op een queeste gaan, maar er zitten veel elementen in die voorheen meer als taboes beschouwd werden. Een voorbeeld daarvan is de somberheid die Mo elk jaar overvalt aan het einde van de zomer, en de nood van Juniper om veilig in zijn eigen omgeving te blijven met zijn lievelingseten en -huidprodukten dichtbij.

Dat alles maakt dat Bromantasy een vermakelijk verhaal is waar elke lezer wat anders uit zal halen. Het is geschikt voor een heel breed doelpubliek en verdient het zeker om gelezen te worden. Als je er maar met de juiste verwachtingen aan begint. 

Recensie: Bromantasy - Máire Roche