Enchantra - Kaylie Smith RECENSIE

Recensie: Enchantra - Kaylie Smith

Dit tweede deel in de Wicked Games-duologie speelt zich in een andere setting af dan het eerste deel en heeft een andere set personages. De focus ligt op Genevieve Grimm, de zus van Ophelia, en de gebeurtenissen in Enchantra spelen zich een tijdje na Phantasma af. 

Wanneer Genevieve na haar moeder's dood een brief onderschept van een oude vriend van haar moeder, reist ze af naar zijn huis in Italië. Het paleis waar ze terechtkomt, Enchantra, en zijn bewoners zijn niet helemaal wat Genevieve verwacht had. Na haar deelname in Phantasma, komt ze opnieuw terecht in een dodelijk spel waar een duivel de scepter zwaait. Ze moet beslissen waar haar loyaliteit ligt en die keuze heeft grote gevolgen, ook voor de mensen om haar heen.

Aan de start van Enchantra is het even inkomen. Je bent als lezer zoekende waar je bent in tijd en ruimte. Natuurlijk laat Kaylie Smith je niet helemaal zwemmen en geeft ze wel aanwijzingen, maar het voelt onwennig. Eigenlijk blijft dat zo tot Genevieve het 'huis' echt binnengaat en de consequenties daarvan haar duidelijk worden. 

Het is moeilijk om Enchantra niet met Phantasma te vergelijken. Het tweede deel in de Wicked Games-duologie heeft eenzelfde stijl natuurlijk, die erg vlot leest. Smith gebruikt mooie samengestelde zinnen om te beschrijven waar Genevieve zich bevindt en hoe ze dat ervaart. De stijl voelt daardoor zacht en een fractie sprookjesachtig aan. 

Iets wat toch in schril contrast staat met het onderwerp van het verhaal. Genevieve heeft veel te verliezen in het wrede spel dat de familie Silver al jaren moet spelen, en waar ze ongewild in meegetrokken is. Met een serietitel als Wicked Games is er natuurlijk niets anders te verwachten. Toch voelt het spelelement minder gevaarlijk als in Phantasma. Het lijkt alsof Genevieve een groter vangnet heeft in dit boek dan Ophelia had in Phantasma. Het achtergrondverhaal voelt ook minder dringend aan in dit boek. Genevieve reist af naar Italië om iemand te vinden die zich ook de vreemde eend in de familie voelt. Ophelia had het gevoel dat haar hele toekomst van het winnen van Phantasma afhing. 

De chemie tussen Rowin en Genevieve is duidelijk voelbaar en een ontlading van die spanning is onontkombaar. Alhoewel de chemie minder electrisch is dan die tussen Ophelia en Blackwell, zijn de spicy scènes weer om je vingers erbij af te likken. Kaylie Smith laat deze scènes nooit het verhaal overnemen, maar bouwt ze er mooi in. Daardoor voelen ze smaakvol aan en dat komt het geheel absoluut ten goede. De tropes Forced Proximity en Fake Dating zijn hier van toepassing, en dat maakt misschien dat de relatie voorspelbaar verloopt. 

Enchantra is een prachtig ogende hardcover die zeker niet zal misstaan naast Phantasma. Net als bij het eerste deel in de Wicked Games-duologie geeft het boek je Caraval-vibes, maar dan voor 18+. Enchantra is gevaarlijk en verleidelijk, of gevaarlijk verleidelijk, en mag zeker niet ontbreken in de verzameling van de doorgewinterde romantasy-lover.

Recensie: Enchantra - Kaylie Smith