Als laatste weg – Jane Harper RECENSIE

Recensie: Als laatste weg – Jane Harper

Wanneer Ro na vijf jaar terugkeert naar het verlaten mijnstadje Carralon Ridge, hoopt ze eindelijk antwoorden te vinden over de verdwijning van haar zoon Sam. Vijf jaar geleden kwam hij na een wandeling nooit meer thuis. Het enige spoor dat werd gevonden, waren voetafdrukken in het stof bij een aantal verlaten huizen. Inmiddels is Carralon Ridge veranderd in een spookstadje: veel inwoners zijn vertrokken nadat de kolenmijn werd gesloten en hun huizen werden opgekocht door Lentzer, het bedrijf dat eigenaar is van de mijn. Toch zijn er mensen gebleven, waaronder Ro’s man Griff. Hoewel ze nog getrouwd zijn, leven ze al jaren gescheiden van elkaar. Wanneer Ro opnieuw op onderzoek uitgaat, ontdekt ze dat de waarheid over Sam misschien dichterbij ligt dan ze ooit had gedacht.

Jane Harper staat bekend om haar sfeervolle thrillers waarin de omgeving bijna een personage op zichzelf wordt en dat is ook in Als laatste weg duidelijk te merken. De verlaten straten van Carralon Ridge, de lege huizen en de geheimen die het stadje lijkt te bewaren, zorgen voor een beklemmende sfeer. De setting past perfect bij het verhaal en maakt nieuwsgierig naar wat er zich al die jaren geleden precies heeft afgespeeld.

Toch weet het verhaal niet helemaal te overtuigen. De flaptekst maakt nieuwsgierig en wekt de verwachting van een spannende thriller, maar het boek leest vooral langzaam. Je wacht als lezer eigenlijk voortdurend op het moment waarop de spanning echt doorbreekt. Het verhaal zit zeker goed in elkaar en wanneer de puzzelstukjes uiteindelijk op hun plek vallen, blijkt dat Jane Harper zorgvuldig heeft opgebouwd naar de ontknoping. Vooral het einde maakt veel goed en zorgt ervoor dat verschillende gebeurtenissen uit het verhaal beter te begrijpen zijn.

Wat tijdens het lezen soms wordt gemist, is een sterkere binding met de personages. Ro’s zoektocht naar haar verdwenen zoon is aangrijpend, maar toch bleef er een bepaalde afstand. Daarnaast bevat het verhaal veel verschillende personages, waardoor het soms lastig is om alle lijnen en onderlinge verhoudingen goed te blijven volgen.

Als laatste weg is vooral een sfeervolle en goed opgebouwde mysterieroman, waarin de vermissing van Sam langzaam wordt ontrafeld. Voor een echte pageturner met constante spanning komt het boek net iets te kort. De kracht van het verhaal zit vooral in de setting en de manier waarop Jane Harper de geheimen van Carralon Ridge stukje bij beetje prijsgeeft.

Recensie: Als laatste weg – Jane Harper