De ravenkoning - Maggie Stiefvater RECENSIE

Recensie: De ravenkoning - Maggie Stiefvater

Cabeswater, het betoverde bos waar Blue, Gansey, Ronan en Adam op een vreemde manier mee verbonden zijn, wordt bedreigd door iets donkers en wreeds. De vrienden zoeken naar een oplossing en komen opnieuw op hetzelfde punt uit: ze moeten het lichaam van koning Glendower vinden. Hier waren ze sowieso al naar op zoek, want ook het leven van Gansey lijkt daarvan afhankelijk. Zullen ze het op tijd vinden? En wie kunnen ze er wel en niet mee redden?

De ravenkoning is het vierde en laatste deel in de Ravencyclus. De climax is duidelijk voelbaar, maar toch vindt Stiefvater nog tijd om aan de start van dit boek nieuwe personages te introduceren, en personages waar je voorheen slechts een glimp van hebt opgevangen meer ruimte te geven. Dat werkt niet perse bevorderend voor de motivatie op dat moment, maar je moet naderhand toegeven dat de auteur het magistraal in elkaar weet te passen. 

Deze uitbreidingen van het verhaal maken het complexer en vertragen het. Dat zijn per definitie geen slechte eigenschappen, de keerzijde is alleen dat de drie voorgaande boeken al een vrij hoge mate van complexiteit herbergden. Doorheen de serie groeit je respect voor auteur Maggie Stiefvater, maar het is bijna pijnlijk om het luidop te zeggen: het leesplezier lijdt er soms onder. De Ravencyclus is duidelijk voor een Young Adult publiek geschreven, maar de plot en stijl voelen zo volwassen aan dat het zeker weten een bredere doelgroep kan bekoren. 

Er zitten een paar onverwachte wendingen in het boek, die je totaal niet ziet aankomen. Nu is de hele serie al niet voorspelbaar te noemen, maar met name één van de wendingen verandert de hele groepsdynamiek en is een heel welkome afwisseling van alle andere gebeurtenissen. Misschien is dit ook wel hetgeen je het langst bij blijft nadat je het boek hebt dichtgeslagen. Elk deel van de Ravencyclus heeft wel spannende elementen in zich, maar in De ravenkoning zit je toch regelmatig op het puntje van je stoel en lijkt er veel meer op het spel te staan.

De personages maken doorheen de hele serie een fantastische ontwikkeling door. Iets wat je per boek niet persé voelt, maar als je terugkijkt op De ravenjongens zie je duidelijk het verschil. Hun karakteristieke eigenschappen zijn mooi bewaard gebleven, en ook hun plek in de groep is onveranderd, maar je begrijpt hun drijfveren veel beter en dat plaatst hun handelingen in een ander daglicht. Eigenlijk krijgen de vier karakters evenveel ruimte doorheen de reeks en in De ravenkoning is dat goed voelbaar. Het verhaal springt daardoor meer heen en weer tussen de personages en waar ze zich op dat moment bevinden, maar er is niet één personage dat er uit springt (zoals dat bijvoorbeeld wel was in De dromendieven waar je Ronan beter leert kennen). 

De stijl en de sfeer zijn gelijkaardig aan de voorgaande delen, maar het lijkt wel alsof alles versterkt is. Wie de films van David Lynch heeft gezien zal de term 'Lynch-achtig' begrijpen en zich een voorstelling kunnen maken van wat bedoeld wordt. Voor diegenen die nog nooit films van deze regisseur hebben gezien, komt de term psychedelisch misschien het dichtst in de buurt. Alhoewel dat woord meer een 'trip' inhoudt en de scènes in De ravenkoning zijn allemaal levensecht maar supervreemd. 

Ben je op zoek naar een onvergetelijke leeservaring en iets wat afwijkt van de doorsnee Young Adult Fantasy-verhalen vol met uitgekauwde tropes? Dan is de Ravencyclus van Maggie Stiefvater zeker wat voor jou! Het heeft een overheersende paranormale sfeer, dus daar moet je wel voor open staan, maar ga er gewoon blanco in en laat je omverblazen door meesterverteller Stiefvater. Haar vloeiende stijl loodst je door het bizarre verhaal heen en laat een nieuwe wereld voor je openbloeien. Het eerste boek, De ravenjongens, is het meest toegankelijke van de hele serie en is perfect om er kennis mee te maken. De ravenkoning is echt de kers op de taart waarin alle losse eindjes aan elkaar worden geknoopt.

Recensie: De ravenkoning - Maggie Stiefvater