Het is maar theater - Michiel Blijboom RECENSIE

Recensie: Het is maar theater - Michiel Blijboom

Journalist en schrijver Michiel Blijboom publiceerde in bladen als Panorama, HP/De Tijd en Veronica Magazine. Tevens verschenen er van zijn hand boeken met titels als “Schiet mij maar lek” en “vechten voor mij leven”, verschenen bij uitgeverij Just publishers. Nu is bij deze uitgeverij een verzamelbundel van zijn columns verschenen onder de titel Het is maar theater.

Ruim 45 columns, korte verhalen, die Blijboom eerder schreef in de periode van 1999 tot en met 2023 zijn in deze paperback verzameld, met als ondertitel “De meest hilarische showbizzverhalen van Michiel Blijboom. De cover toont een vrolijke ballon tussen de theatergordijnen en past in die zin wel bij het overeenkomstige thema van de columns, de showbizz in al zijn verzetten.

Blijboom neemt de lezer mee terug in de tijd, naar allerlei avonturen die hij meemaakte met zowel de Nederlandse als de buitenlandse sterren en dat wat er om hen heen speelde. In het eerste verhaal schetst hij de toen populaire reisjes waarbij je voor een klein prijsje (€34,95) naar een locatie wordt gebracht met de mogelijkheid tot een diner of buffet en een optreden, in dit geval van de enige echt Corry Konings. In ruil daarvoor krijg je ook een verkoopshow waarin zaken van matrassen tot crèmes aangeprezen worden en bij terugkomst nog een cadeaupakket. Dat alle zaken die je op de dag extra nuttigt na een eerste kop koffie geld kosten en je dus uiteindelijk peperduur uit bent laat het duidelijke contrast zien dat Blijboom met zijn columns lijkt aan te willen tonen. Ieder stukje wordt afgesloten met een update uit het jaar 2025, in dit geval met een vermelding van het faillissement en alle gekkigheid die daar nog weer mee samen heeft gehangen.Columns over Dries Roelvink, Wolter Kroes, Vader Abraham en Peter Beense worden afgewisseld met stukjes over Miss Universe, Traci Anna en verschillende tours langs plekken waar de bekende Nederlands wonen of graag komen. De verschillende columns over bijvoorbeeld Dries Roelvink en zijn management laten een kant van de showbizz zien die normaal gesproken verborgen blijft, bijvoorbeeld wat een zanger allemaal moet doen om maar in beeld te komen, en neemt Blijboom de lezer mee van het eerste begin van Roelvink tot het moment dat er daadwerkelijk succes komt.

Op de achterflap van Het is maar theater staat geschreven dat het boek registreert en relativeert en de lezer wijst op de achterkant van de showtrap. Juist die achterkant van het showbizzleven laten zien is in deze columns wel gelukt, echter de hilariteit die volgens de cover ook aanwezig zou moeten zijn is zeer waarschijnlijk erg afhankelijk van de smaak van lezer.Wanneer de verzamelbundel bij de laatste 4 columns is aanbeland, in het jaar 2020, staan wel de leukste zaken beschreven wat mogelijk ook te wijten is aan dat deze zaken nog vers in het geheugen liggen en dus ook nog bij de jongere lezers een mooie herinnering kunnen oproepen. Het is de vraag voor welke lezer, en leeftijd, deze verhalenbundel geschikt is en of het werkelijk de moeite waard was deze in boekvorm te gieten en opnieuw uit te brengen.