Niet verder vertellen - Jane Fallon RECENSIE

Recensie: Niet verder vertellen - Jane Fallon

Wat als je in het roddelcircuit hoort dat de man van je beste vriendin een rokkenjager is? Je er niet mee bemoeien, of ga je bewijs verzamelen? Hoewel de eerste optie misschien wel het meest verstandige is, kiest Tamsin ervoor om Patrick te ontmaskeren. Maar dat lukt haar niet alleen, dus bedenkt ze samen met haar assistente Bea een 'val'. Maar terwijl Tamsin denkt dat zij de touwtjes in handen heeft, blijkt al snel dat ze zelf ook onderdeel wordt van een ingewikkeld spel. De vraag is uiteindelijk niet alleen of Patrick schuldig is, maar ook of Tamsin uit de ontstane chaos kan komen zonder haar vriendschap met Michelle onherstelbaar te beschadigen.

Met Niet verder vertellen levert Jane Fallon een heerlijke mix van humor, drama, romantiek en vriendschap. Het boek leest als een echte easy read: de hoofdstukken zijn kort en haar schrijfstijl is toegankelijk. Wie op zoek is naar luchtige ontspanning zit met Niet verder vertellen absoluut goed.

Wat opvalt, is de bijzondere vertelstijl. Tamsin richt zich regelmatig rechtstreeks tot de lezer, alsof ze haar verhaal persoonlijk aan je vertelt. Dat werkt vaak erg grappig en zorgt ervoor dat je snel betrokken raakt bij alles wat haar overkomt. Tegelijkertijd zal deze keuze niet voor iedere lezer even goed werken. Tamsin neemt geregeld de tijd om allerlei details te bespreken die niet altijd essentieel lijken voor de voortgang van het verhaal. Daarbij heeft ze een uitgesproken dramatische toon die soms wat vermoeiend kan overkomen. Waar de ene lezer hiervan zal genieten, zal een ander misschien denken dat het tempo hierdoor af en toe (te veel) wordt afgeremd.

Toch past deze stijl goed bij het filmische karakter van het boek. Dat is eigenlijk niet verrassend, aangezien Jane Fallon naast schrijver ook televisieproducent is. Veel moderne romantische komedies en feelgoodfilms openen met een directe introductie van de hoofdpersoon richting het publiek. In Niet verder vertellen gebeurt iets vergelijkbaars. Zowel aan het begin als aan het einde wordt de lezer rechtstreeks aangesproken, wat voor een prettig afgerond gevoel zorgt wanneer het boek uit is.

Het verhaal kent wel een aantal kleine oneffenheden. Soms lijkt de auteur (of misschien de vertaler Anna Livestro) niet helemaal consequent. Zo is Adam aanvankelijk basisschooldocent met pleinwacht, terwijl hij later opeens les lijkt te geven op een middelbare school. Ook wisselt het tempo af en toe sterk. Sommige gebeurtenissen worden uitgebreid besproken, terwijl andere ontwikkelingen juist verrassend snel voorbijkomen.

Jammer is ook dat de vele leuke gesprekken soms meer worden samengevat dan daadwerkelijk uitgewerkt. Juist in de dialogen had wellicht nog meer ruimte gezeten voor humor en scherpe interacties tussen de personages.

Desondanks overheerst het positieve gevoel. Niet verder vertellen is een vermakelijke roman vol herkenbare vriendschappen, ongemakkelijke situaties en verrassende wendingen. Jane Fallon weet een sympathieke hoofdpersoon neer te zetten die ondanks haar impulsieve keuzes moeilijk níét aardig te vinden is. Wie houdt van luchtige drama zal veel plezier beleven aan Niet verder vertellen. En eerlijk gezegd maakt het boek nieuwsgierig naar meer: Tamsin is zo'n personage waarvan je eigenlijk best zou willen weten hoe het haar na afloop verder vergaat. Een vervolg over haar zou daarom zeker welkom zijn.

Recensie: Niet verder vertellen - Jane Fallon