• onze waardering

In de hel van Opus Dei RECENSIE

Ex-sektelid van Opus Dei Véronique Duborgel vertelt in dit boek haar verhaal over haar lidmaatschap dat 13 jaar duurde. Ik was erg benieuwd over de verhalen en gewoontes van deze sekte. Helaas wordt er in dit boek zo van de hak op de tak gesprongen, dat een rode draad ontbreekt. De sluwheid waarmee de sekte leden werft, komt duidelijk naar voren, maar ik vond het als buitenstaander moeilijk te begrijpen hoe iemand zo lang lid van deze sekte kon blijven. Ieder jaar moet er namelijk ‘bijgetekend’ worden voor het behoud van het lidmaatschap. Heel schokkende zaken kwam ik niet tegen, maar wel veel regels en verplichtingen die soms dagelijks uitgevoerd moesten worden. Leden moeten veel bidden, worden geacht voor veel nakomelingen te zorgen en mogen bijvoorbeeld niet met ongehuwd samenwonende stellen omgaan. De band tussen man en vrouw is er bijna niet, omdat er nauwelijks gecommuniceerd wordt. Dit heel dunne boekje kost wel bijna 20 euro en daarom vind ik het niet meer dan 2 hartjes waard.

In de hel van Opus Dei

  • Auteur:

    Véronique Duborgel
  • Verschenen:

    27 juni 2008
  • Uitgave:

    ISBN 9789022322826
    Uitgever Standaard
  • Oorspronkelijke titel:

    Dans l’enfer de l’Opus Dei
  • Ondertitel:

    Een aangrijpend getuigenis
  • Uitgever:

    Standaard
  • Genre:

    Biografie
  • Onze waardering:

             
  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (0 stemmen)
  • Omschrijving:

    Dit boek is een van de eerste getuigenissen ooit dat het leven van de leden van het Opus Dei van binnenuit beschrijft. Opus Dei of ‘Het Werk’ werd in 1928 gesticht door Mgr. Escrivá de Balaguer en vertoont veel gelijkenissen met een sekte. Een systeem van ‘broederlijke terechtwijzingen’ beheerst tot in detail hoe de leden zich dienen te presenteren en met wie ze mogen omgaan, terwijl de index, waarvan de katholieke kerk zelf al jaren geleden is afgestapt, steeds weer wordt aangevuld om de leden te beschermen tegen o.a. opruiende films. Het leven in deze afgesloten wereld wordt bepaald door de eerbiediging van na te leven ‘normen’ (zo’n twintig dagelijks te verrichten taken), de rekrutering van nieuwe leden (het enige motief om vrienden buiten ‘Het Werk’ te hebben) en vorming (die meer weg heeft van indoctrinatie). Een en ander impliceert dat de leden geen enkele vrijheid rest en dat ze volkomen onderworpen zijn aan de wil van hun superieuren.
    Op haar twintigste werd de Franse geografiestudente Véronique Duborgel gerekruteerd, nagenoeg zonder er erg in te hebben. Ondanks haar groeiend onbehagen bleef ze dertien jaar deel uitmaken van deze organisatie, die zich in verregaande mate mengde in haar dagelijks bestaan en haar privéleven. Toen Véronique Duborgel twee priesters van het Opus Dei toevertrouwde dat haar man haar kleineerde en haar geregeld sloeg, kreeg ze beide keren hetzelfde antwoord: ‘Dat is je kruis; draag het!’ Op een dag had een lid van de ‘hogere graden’ het lef om vrouwen op één lijn te zetten met honden. Voor Véronique Duborgel was dat letterlijk een breekmoment: in maart 1996 verzamelde ze al haar moed om na een hel van dertien jaar met ‘Het Werk’ te breken. juni 2008 Maar tegen een hoge prijs…

Meer info

Nieuwste artikelen

  • De schaduwkoningin - Marianne en Theo Hoogstraaten

  • Later als ik groot ben - Marian Keyes

  • Het Zijden Huis - Kayte Nunn

  • De vier windstreken - Kristin Hannah

  • Tokio voor altijd - Emiko Jean

Gerelateerde artikelen

  • 100 wereldplekken

  • Ik moet je iets vertellen

  • That’s it

  • Het geheim van Chanel Nº 5

  • Supermom’s stijlgids

Zoek in artikelen