• onze waardering

De diefstal van mijn jeugd RECENSIE

"Ik had een bom aangestoken. Er brandde een lont die ik niet meer kon doven. Ik had voor het leven gekozen. De dader restte alleen nog maar de dood."
Vier jaar na haar ontsnapping heeft Natascha Kampusch de stap gezet om af te rekenen met haar gevangenschap en alle speculaties daaromheen. In De diefstal van mijn jeugd vertelt ze openhartig hoe zij 3096 dagen in de kelder van haar ontvoerder opgesloten heeft gezeten en hoe zij de kracht in zichzelf heeft gevonden om deze nachtmerrie te overleven. Het boek begint met een kort relaas over de moeilijke tijden in haar kindertijd van voor de ontvoering. Dit verhaal komt op mij ietwat uitgekauwd over, alsof het smeuïge details zijn in een toch al verschrikkelijk verhaal. Maar dan breekt de dag van 2 maart 1998 aan. Natascha loopt alleen naar school, maar komt daar nooit aan. De eerste maanden van haar ontvoering verblijft Natascha in een piepkleine kelder; opgesloten in een ondergrondse cel die niemand ooit zou kunnen vinden. In de jaren die volgen wordt Natascha geïndoctrineerd, mishandeld en misbruikt door haar ontvoerder. Ze vertelt openhartig welke bizarre en verschrikkelijke handelingen ze heeft moeten verrichten, maar laat het seksueel misbruik (om privéredenen) achterwege. Ze legt ook heel secuur uit hoe zij zich verplaatste in haar ontvoerder en hoe zij - door sympathie te tonen - wist te overleven. Meermalen heeft ze geprobeerd een einde haar leven te maken, maar op haar achttiende was het tijd om de belofte aan haarzelf na te komen: als ze achttien was, was ze volwassen en kon ze voor zichzelf opkomen.
Het is onvoorstelbaar hoe de ontvoerder haar ruim acht jaar lang verborgen heeft weten te houden, zonder dat ook maar iemand iets vermoedde. Nog bizarder is het om te lezen hoe zij - na jarenlange gevangenschap in de kelder - zelfs met haar ontvoerder naar buiten is geweest. Ze heeft ontelbare keren de kans gehad om te ontsnappen of om hulp te schreeuwen, maar haar innerlijke gevangenis weerhield haar hiervan. Ze stond weliswaar buiten, maar haar leven zat nog achter slot en grendel. Niemand herkende die magere jonge vrouw die ze nu was geworden; ze was onzichtbaar. De onmenselijke angst, de psychologische gevolgen van haar ontvoering en de doodsbedreigingen van haar ontvoerder zorgden ervoor dat haar lichaam en geest zich telkens weer verlamden. Tot dat ene moment in de tuin, op 23 augustus 2008, toen Natascha achttien was en koos voor het leven. Haar leven. De ontvoerder restte alleen nog maar de dood....
Dit boek is bijzonder om te lezen, temeer omdat dit het verhaal van Natascha zelf is. Ik weet niet in hoeverre haar verhaal door de spookschrijvers is aangedikt. Er lijkt nog altijd een zekere afstand te zitten tussen het meisje dat ontvoerd is en het meisje dat haar verhaal vertelt, maar het is dan ook te begrijpen dat Natascha dit trauma - diep in haarzelf verankerd - met een zekere afstandelijkheid moet benaderen om overeind te kunnen blijven. Het is bewonderenswaardig hoe zij - na al die jaren - dit verhaal vertelt aan de wereld en daarmee een einde maakt aan dit verschrikkelijke hoofdstuk uit haar leven.

De diefstal van mijn jeugd

  • Auteur:

    Natascha Kampusch
  • Verschenen:

    13 september 2013
  • Uitgave:

    ISBN 9789022566596
    Uitgever Boekerij
    224 pagina's
  • Oorspronkelijke titel:

    3096 Tage
  • Ondertitel:

    Acht jaar in handen van mijn ontvoerder
  • Uitgever:

    Boekerij
  • Genre:

    Biografie
  • Onze waardering:

             
  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (6 stemmen)
  • Omschrijving:

    Wanneer Natascha Kampusch 2 maart 1998 op weg naar school door een onbekende man een wit bestelbusje in wordt getrokken, denkt ze dat haar laatste uur heeft geslagen. Even later ligt het meisje van tien in een deken gewikkeld op een koude keldervloer in een eengezinswoning. Om haar heen is het aardedonker, de lucht is bedompt en benauwd. In deze gevangenis van amper vijf vierkante meter zal Natascha de komende achtenhalf jaar doorbrengen. Wolfgang Priklopil is de enige met wie ze contact heeft. Ze wordt door hem mishandeld, vernederd en onderdrukt. Pas in de zomer van 2006 slaagt ze erin te vluchten, iets wat ze al vanaf de allereerste dag van plan was.

    Pas nu voelt Natascha zich sterk genoeg om haar verhaal te vertellen. In openhartige en pijnlijk eerlijke bewoordingen vertelt ze over haar moeilijke jeugd, de gevangenschap en de lichamelijke en geestelijke mishandeling. Ook beschrijft ze hoe ze in deze uitzichtloze situatie leerde sterker te zijn dan haar ontvoerder. Dit is het relaas van een meisje dat vocht, een meisje dat iets onvoorstelbaars wist te overleven en nooit heeft willen opgeven.

    Natascha Kampusch werd op 17 februari 1988 in Wenen geboren en werd het slachtoffer van de langdurigste ontvoering uit de hedendaagse geschiedenis. In 2006 wist ze te ontsnappen, en sindsdien probeert ze een normaal leven te leiden. In het voorjaar van 2010 heeft ze eindexamen gedaan.

Meer info

Toegevoegd door:

GERELATEERDE ARTIKELEN

  • The Vow

  • Echte mannen eten geen kaas

  • Verhandeld

  • Chicklit top-5: januari

  • De schaduw van mijn vader

Aanbevolen voor jou:

Zoek in artikelen