• onze waardering

Dochter van de jungle RECENSIE

Sabine Kuegler heeft haar verhaal opgeschreven, omdat ze na een ernstige cultuurshock nog steeds het gevoel heeft nergens thuis te horen en tussen twee culturen valt. Als je Dochter van de jungle leest, dan begrijp je waarom. Het is ongelooflijk dat er in deze tijd nog mensen op de wereld bestaan die leven als in het stenentijdperk, waar bloedwraak en oorlog vanzelfsprekend zijn, maar waar tegelijk geen gebruik gemaakt wordt van bijvoorbeeld metaal en "andere moderne uitvindingen". En het is helemaal ongelooflijk dat Sabine tussen de Fayu opgroeit en nauwelijks iets meekrijgt van de moderne wereld.
De moderne wereld - die ze vooral leert kennen uit brieven en verhalen - is een sprookje voor haar, maar het blijkt een hel voor haar om zich aan te passen als ze op 17-jarige leeftijd naar Duitsland vertrekt.
Het boek is vanuit de ogen van een kind geschreven. Dingen die Sabine als kind als vanzelfsprekend aannam, zijn moeilijk in context te plaatsen, en het boek biedt niet altijd de uitleg waar ik op hoopte. Daarnaast is de stijl simpel en bestaat het boek uit korte verhaaltjes die samen een beetje een beeld geven van die andere wereld, de beschrijving van Sabine''s jeugd. Leuk om te lezen en ongelooflijk, maar geen literair hoogstandje.

Dochter van de jungle

  • Onze waardering:

             
  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (2 stemmen)
  • Omschrijving:

    Sabine Kueglers verhaal begint op haar vijfde wanneer ze als dochter van een Duitse taalkundige en een missionaris naar het westen van Papoea Nieuw-Guinea verhuist, naar een gewelddadige stam die nog leeft als in het stenen tijdperk. Midden in het oerwoud, ver van de beschaving, bouwen haar ouders voor henzelf en hun drie kinderen een huis.
    Voor het kleine blonde meisje is de jungle een grote speeltuin. Ze leert jagen, klimmen en zwemmen in de rivier waar het wemelt van de krokodillen. Ze weet hoe ze met pijlen op giftige spinnen moet schieten en hoe je vuur moet maken zonder lucifers. In plaats van aardappelen eet ze geroosterde insecten, in plaats van kauwgum kauwt ze op vleermuisvleugeltjes. Ze leert hoe meedogenloos de natuur kan zijn, maar ook wat oorlog en haat tussen mensen betekent. Bij de Fayu wordt elk misdrijf met de dood bestraft. En toch worden de kinderen van deze stam als broers en zussen voor Sabine.
    Als ze zeventien is, wordt Sabine naar een Zwitsers internaat gestuurd om haar schooldiploma te halen - een catastrofale gebeurtenis voor haar, aangezien ze voelt en handelt als een Fayu. En zo moet Sabine alles opnieuw leren - hoe je boodschappen doet, hoe je mensen begroet, hoe je de straat oversteekt. Tegenwoordig, na veertienjaar terug in de westerse beschaving, heeft ze zich uiterlijk goed aangepast, ze heeft een gezin en werk. Maar de heimwee is altijd aanwezig, en steeds weer keert de vraag terug: Waar hoor ik? Wat ben ik eigenlijk, Fayu of Europees?

Meer info

Toegevoegd door:

MEMBER RECENSIES

  • Merel Jansen en de verboden stad

Nieuwste artikelen

  • Waar is de cast van Teen Wolf nu

  • 10 redenen waarom Stephen Amell een lekker ding is

  • 10 momenten die bewijzen dat Shrek geen kinderfilm is

  • Zo werden de seksscènes in Bridgerton gemaakt

  • De best verkochte kinderboeken per leeftijd

Gerelateerde artikelen

  • 100 wereldplekken

  • Ik moet je iets vertellen

  • That’s it

  • Lijstjes

  • Het geheim van Chanel Nº 5

Zoek in artikelen