Prooi

Prooi is zo''n typische vrouwenthriller: de spanning in het boek is werkelijk grillig en onvoorspelbaar. Angela Altman is een pas gescheiden vrouw met twee jonge kinderen. Na de scheiding van haar ex moet ze op eigen benen zien te komen en dat valt nog niet mee. Angela lijkt haar weg in haar nieuwe huis niet te kunnen vinden en ze voelt zich eenzamer dan ooit. Ze ontvangt opeens enge mailtjes en telefoontjes van een obekende stalker, wat de situatie er niet makkelijker op maakt. Wanneer ze toevallig het stel Martha en Eric ontmoet, lijkt haar leven een beetje meer op orde te komen. Of lijkt het er meer op dat Eric en Martha haar leven stukje bij beetje overnemen? Wat volgt is een grillig verhaal over hoe het stel steeds meer beslag legt op het leven van Angela; het huis wordt compleet opnieuw ingericht, de kinderen worden door Martha verzorgd en Angela zelf lijkt steeds meer een bijrol in haar eigen leven te spelen. Het verhaal wordt afgewisseld met zinderende tussenstukjes, die een kijkje in de toekomst geven. Deze stukjes zijn zó spannend, dat je steeds maar wilt blijven doorlezen om tot de toedracht van die stukjes te komen. De broeierige sfeer van het verhaal versterkt dit gevoel en voor je het weet ben je dan ook al door het boek heen. Pas aan het einde wordt duidelijk wat de tussenstukjes betekenen en dan vallen alle puzzelstukken op hun plaats. Op de achterflap van het boek staat een quote van het AD: ‘Wie de afloop van Prooi raadt, is een genie.’ Dat heeft mij over de streep getrokken om dit boek te gaan lezen. Ik wilde wel ‘ns zien of dat citaat op waarheid was berust of dat het gewoon was overtrokken. Maar inderdaad: het einde van het verhaal is totaal onverwachts. Maar dat betekent niet direct dat dit geniaal is. Het einde van het boek is namelijk een beetje ver gezocht, als je het mij vraagt. Het heeft eigenlijk weinig met het verhaal te maken en het draaft een beetje tot het ongeloofwaardige door. Ook hoe Martha en Eric in een paar dagen tijd zomaar beslag hebben weten te leggen op de zwakke Angela vind ik soms een beetje onwerkelijk. Ik kan me bijna niet voorstellen dat iemand dit zomaar zou toelaten en dat werkt daarom soms een beetje storend op mijn leesplezier. Je kan je immers steeds minder herkennen in de hoofdpersoon. Als je daardoor heen weet te kijken, is het boek wel erg aangenaam om te lezen en zeker goede lectuur voor wie van een spannende vrouwenthriller houdt.

Nieuwste artikelen

  • De monsterdokter 2: De beestachtige bedreiging - John Kelly

  • De grote race - Ruby Coene 

  • Het Zwarte Koninkrijk - Szczepan Twardoch 

  • Deze Young Adult boeken worden regelmatig verbannen 

  • Luna, Schaduw van de Maan - Lies Vervloet

Gerelateerde artikelen

  • 100 wereldplekken

  • Ik moet je iets vertellen

  • That’s it

  • Het geheim van Chanel Nº 5

  • Supermom’s stijlgids

Zoek in artikelen