Column: De drie B's van het mannenbrein

Als professioneel schrijver die al drie jaar geen boek meer heeft geschreven, ben ik een kei in procrastineren. Het zal niemand verbazen dat ik inmiddels perfect weet hoe je GEEN boek kunt schrijven, door je alleen maar bezig te houden met randzaken. Zo is mijn favoriete tijdverdrijf tegenwoordig om me helemaal te verliezen in research.

Onderzoek

De aanleiding hiervoor kwam niet eens van mijzelf. Het ontstond toen ik bij mijn uitgever de plannen ontvouwde voor mijn tweede roman. Ik gaf aan dat ik afwisselend wilde schrijven vanuit het perspectief van een vrouw en van een man. Ik had het nog niet uitgesproken of mijn redacteur deinsde achteruit: 'Vanuit een man? Echt?' Zorgvuldig woog hij zijn woorden voordat hij verder ging: 'In de praktijk blijkt het namelijk vaak minder goed te werken wanneer een vrouwelijke auteur vanuit het perspectief van een man schrijft, of andersom.'

Direct voelde ik hoe mijn meest mannelijke kant opkwam en alles overnam. Want als je tegen mij zegt dat ik iets niet kan, nou, dan heb je het aangezwengeld hoor. Nog nabriesend stapte ik in mijn auto. Hoezo kon een vrouw niet schrijven vanuit een man?! Annie Proulx, anyone? En wie schreef eigenlijk de bestseller 'Mannen komen van Mars, vrouwen komen van Venus'? Een mannelijk én een vrouwelijk auteur? Mooi niet. Research moest het worden, zo nam ik me voor. Hoe denken mannen als ze even niet met hun lul denken? Dáár moest ik achter komen.

Bron: Shutterstock.nl

Mannenbrein

Eerst schreef ik een poosje aan mijn roman zonder research, bang dat mijn stijl anders te gekunsteld zou worden. En ach, zo moeilijk kon het toch niet zijn? Gewoon de mannelijke hoofdpersoon ontdoen van alle overbodige emoties, woorden en details. Dus zo geschiedde. Een paar weken geleden was het dan eindelijk tijd om te verifiëren: klopten mijn schrijfsels met de belevingswereld van De Echte Man?

In de kast van een vriendin vond ik het boek 'Als mannen konden praten'. De titel alleen al was zo fascinerend dat ik het wel móest lenen. En op internet stuitte ik op een site die vrouwen uitlegt hoe het mannenbrein werkt, voornamelijk gericht op het manipuleren ervan, zodat je zo'n sujet in je tentakels kon krijgen én houden. Oeh, interessant. Een belangrijk onderwerp in het feelgood genre is natuurlijk een opbloeiende romance. Voordat ik het wist, had ik de online cursus besteld en zat ik avond aan avond snackend achter mijn beeldscherm de denkwereld van de man te absorberen. Soms vergat ik gewoon even dat ik schrijver was. Totdat ik in de spiegel dat verwaarloosde hoofd zag natuurlijk.

De drie B's

Conclusie: Niet alle clichés zijn waar, maar wel alles is erop terug te voeren. De Man heeft wel degelijk gevoel, veel zelfs, maar dat beweegt zich voornamelijk binnen een reeks van ca. drie emoties ­– honger en geilheid daargelaten – die voornamelijk dienen om zijn ware gevoel niet te hoeven voelen of tonen: blij, bang en boos. Is een man blij? (zie hem eens juichen als zijn cluppie wint!) Simpel: dan is hij blij dat hij blij kan zijn, want dan hoeft hij niet aan andere moeilijke gevoelens te denken. Is een man bang? Dan is dat meestal voor zijn eigen gevoelens, of de kans dat iemand die ontdekt. Boos? Dan voelt hij iets. Maar verdomme, dat is helemaal niet de bedoeling! Dus daarom: boosboosboos.

Goed gedaan jochie!

En wie herkent niet de typische man die middenin een conflict opstaat en wegloopt? Maar hoe komt dit eigenlijk? Nou, blijkbaar kunnen mannen gewoonweg niet voelen en denken tegelijk. En gevoel: ieks! Dus moet hij nadenken. Over wát hij voelt. In zijn schuurtje, terwijl hij veel te hard een kastje in elkaar timmert. Ondertussen herkauwt hij wat er is gezegd, weegt alle opties, en formuleert uiteindelijk een conclusie. Dat kan dagen duren, of zelfs weken. Serieus. Tegen de tijd dat jij als vrouw allang weer vrolijk tien nieuwe broeken hebt geshopt, komt hij vertellen dat die ene keer toen jij vroeg of je kont niet te dik was in die jeans (en de boel kapot escaleerde), je inderdaad gelijk had. En wij maar denken dat zijn verstand in z'n broekje zit.

Ook nieuw voor mij was dat respect ontvangen voor een man belangrijker is dan liefde. Dus rot op met je romantische kaartje, en verwen hem eens uitgebreid in bed want dát is natuurlijk respect. En nadien deel je een sticker uit, net zoals zijn juf vroeger: 'Goed gedaan!' Sowieso handig, want mannen schijnen dus alles letterlijk te nemen. Wist ik ook niet. De volgende keer nadat ik de mijne de huid heb vol scholden omdat hij 'nooit eens een cadeautje voor me meebrengt,' weet ik dus waar hij uithangt: in z'n mancave, om op zijn handen uit te tellen hoeveel keer hij dat dus echt wél deed.

Schrijven, kreng

Even was ik bang dat ik nu echt moest gaan schrijven, maar gelukkig kwam bij de cursus ook gratis toegang tot een besloten Facebookgroep. Hier roepen cursisten elkaars hulp in bij lastige mannenkwesties, en dat gáát maar door. Vrouwen blijken net zulke wandelende clichés als mannen: 'Help! Gisteren had ik een date met een leuke man en we hebben ook gezoend, en nu heb ik hem een half uur geleden 100 berichtjes met allemaal hartjes gestuurd en daar heeft hij nog steeds niet op gereageerd terwijl ik dus zag dat hij gewoon online was!!!'

Ook de reacties van de andere vrouwen zijn voorspelbaar: De eerste stelt gerust, de tweede heeft ook ooit zoiets meegemaakt, en de derde haalt de theorie erbij: 'In de cursus staat: Maak jezelf minder beschikbaar, mannen willen jagen! Dus gewoon even niets doen en afwachten, meid. Heel veel succes. XXX'

Het zijn zulke schatten allemaal, maar ik betwijfel of ik ze ooit laat figureren in mijn roman. Net zoals al die clichémannen.

GERELATEERDE ARTIKELEN

  • 9 tv-koppels die in het echt beste vrienden zijn

  • How to: een geweldige recensie schrijven in 9 heldere stappen

  • 5x Romantische zwijmel-films voor Valentijnsdag

  • Dit was het populairste boek van het jaar waarin jij geboren werd

  • Vijftig tinten vrij

Aanbevolen voor jou:

Zoek in artikelen