Recensie: Heartstopper seizoen 2 RECENSIE

Recensie: Heartstopper seizoen 2

Romantiek, romantiek en nog meer romantiek. Het tweede seizoen van de Netflix-serie Heartstopper, gebaseerd op de absoluut aan te raden graphic novel-reeks van Alice Oseman, zit boordevol emoties. De tieners uit deze serie identificeren zich grotendeels als niet-heteroseksueel. 

Het eerste seizoen was al een groot succes. Hij werd goed ontvangen door de lhbti-gemeenschap, maar vond ook daarbuiten veel publiek en begrip. Charlie en Nick zijn in dit seizoen nog steeds samen, nadat ze elkaar in het eerste seizoen gevonden hadden. De twee lopen tegen het volgende obstakel aan: de coming out van Nick, die biseksueel is. Nick heeft het moeilijk en het lukt hem keer op keer niet om over de drempel te stappen en tegen vrienden en familie te zeggen hoe hij zich voelt, maar Charlie ondersteund hem heel erg en zegt steeds dat hij aan niemand zijn identiteit verschuldigd is. 

Eerlijk is eerlijk, het script is niet altijd on-point. Met al die tienerhormonen is het vaak zoeken naar een logisch bruggetje naar de volgende zoensessie. Als vervolgens ook de volwassenen zich niet altijd in weten te houden is het wat ongeloofwaardig en overdreven, maar het is wel een leuke serie om te kijken, je moet er alleen inhoudelijk niet al te veel van verwachten. 

Verder over die inhoud, is de boodschap natuurlijk wel belangrijk. Het seizoen draait voornamelijk om Nick, die op zoek is naar het juiste moment om te vertellen dat hij bi is. Hij is bang dat mensen hem anders gaan behandelen als ze erachter komen dat hij op zowel jongens als meisjes valt. Charlie weet uit ervaring al iets meer over hoe het is om uit de kast te komen. Hij pusht Nick niet, probeert te luisteren en te helpen waar kan en is heel geduldig. Eigenlijk wil Charlie tegen iedereen vertellen dat Nick zijn vriendje is en hij vindt het moeilijk om het nog voor zich te houden. 

Er zit meer drama in dit tweede seizoen gestopt. Nick worstelt met zijn eigen gevoelens, zijn irritante broer en zijn afwezige vader. Charlie worstelt met een eetstoornis en onderdrukte emoties. Tao en Elle worstelen met hun gevoelens voor elkaar, Ben weet niet hoe hij zich moet uiten en meerdere personages vinden het moeilijk om te begrijpen hoe ze zich voelen en hoe dit zich reflecteert op anderen. 

De jonge cast doet het goed, met de ondersteuning van hun docenten. De chemie spat van het scherm af en je voelt je onderdeel van de vriendengroep als je met hun op een reisje gaat naar de stad van de liefde. Nu is een recensie de mening van één persoon, maar ik denk dat ik voor veel fans kan spreken als ik zeg dat we zo nog tien seizoenen kijken, alleen al voor Nick Nelson. 

Recensie: Heartstopper seizoen 2