Recensie: Pokémon Violet I 4 hartjes

Recensie: Pokémon Violet I 4 hartjes

Rozen verwelken, schepen vergaan, maar Pokémon blijft altijd bestaan. Heel weinig videogames overleven al zolang als deze serie. Dit dankzij een succesformule vol met gevechten en natuurlijk de verzameling aan schattige beestjes. Nintendo en Game Freak komen met twee nieuwe games, namelijk Pokémon Violet en Pokémon Scarlet. Er is al enige tijd een verandering aan de gang, maar is het nieuwe spelletje net zo goed als de voorgangers?

Deze keer speelt het verhaal zich af in de Paldea regio, gebaseerd op het Iberisch Schiereiland. Je bent ingeschreven aan een school die volledig gewijd is aan het trainen en verzamelen van Pokémon. Daar leer je Nemona kennen, een leuke studente die erop gebrand is je te verslaan. Na een eerste uitstapje met je nieuwe vriendin gebeurd er iets heel vreemds. Een bizarre Pokémon spoelt aan op het strand en trekt meteen je aandacht. Hoe of waar het vandaan komt is niet meteen duidelijk. Maar het nieuwe beest is verzot op sandwiches en daarmee win je ook het hart van een geweldige Pokémon. Er breekt een nieuw avontuur aan en wie weet welke mysteries je weet te ontrafelen.

Game Freak experimenteert al enige tijd met een open wereld in de serie. Deze keer komt dit echt goed tot uiting. Je kan drie verschillende verhaallijnen tegelijkertijd volgen, wat een fantastische afwisseling is. Terwijl de vorige games vaak lineair en saai waren. Je hebt als speler dus een heleboel werk te doen. Zo is er een verschrikkelijke schoolbende die dringend een kopje kleiner gemaakt moet worden. Maar de fans hoeven zich geen zorgen maken want de standaard Gym Leaders zijn terug aanwezig. Ook deze keer moet je ze weten te verslaan.

De vernieuwing stopt niet enkel bij de gameplay. Spelers vroegen al lang naar een manier om je eigen hoofdpersonage te kunnen aanpassen. Ditmaal heeft Nintendo en Game Freak geluisterd en de opties zijn eindeloos. Alles kan veranderd worden, van oogkleur tot haarstijl. Deze keer moet je dus geen standaard figuurtje kiezen, maar kan je zelf aan de slag gaan.

Natuurlijk moet er ook iets gezegd worden over de drie nieuwe, schattige starters. Deze keer zijn het de Pokémon Sprigatito, Fuecoco en Quaxly. Ze zijn geïnspireerd op de dierenwereld en lijken op een kat, krokodil en een eend. Al zijn hun evoluties niet geweldig knap, toch is het moeilijk om een keuze te maken tussen deze drie kleintjes. Want ze veroveren je hart vanaf het moment dat ze op je beeldscherm verschijnen. En het wordt nog beter want de Pokémon lopen opnieuw vrij, net zoals in Pokémon Arceus dat bijna een jaar geleden uitkwam.

En daar blijft het niet bij. Nintendo heeft een nieuw fenomeen toegevoegd dat interessant is in de arena, namelijk Terastal Pokémon. Een Pokémon veranderd plots voor een paar rondes in een levende diamant. De aanvallen die je daarna uitvoert zijn beter en de verdediging sterker. Dit kan wel enkel met de tera orb en maar eenmalig gebruikt worden in een gevecht. Bovendien heeft je vijand toegang tot hetzelfde voordeel. Dus je moet tactisch kiezen wanneer je de tera orb toepast op je Pokémon. 

Pokémon Violet en Scarlet klinken dus fantastisch. De serie heeft ondertussen een mooie evolutie meegemaakt. Alleen is er enige kritiek op de vormgeving en die is helemaal terecht. Van een groot bedrijf als Nintendo verwacht je als speler wel wat meer moeite. Er is weinig detail en de game lijkt eerder snel gemaakt. Als je dit dan vergelijkt met spelletjes zoals The Witcher 3, dan is dit een zware teleurstelling. Pokémon heeft zoveel potentieel om een mooie game te zijn, maar dit lijkt geen prioriteit te hebben. Een ander probleem is dat de game helemaal niet zo goed draait. En dan spreken we nog niet eens over de bugs. Maar een spelletje als Pokémon verkoopt zo goed dat de ontwikkelaars nog weinig moeite lijken te doen.

Een klein nadeel zijn de eindeloze conversaties in het begin van het verhaal. Natuurlijk zijn die aanwezig om te snappen wat er gebeurd, maar deze keer is het overdreven. En je kan ze helemaal niet doorspoelen. Geduld is dus de boodschap. Gelukkig verbeterd dit vanaf het moment dat je alleen op stap gaat in de wijde wereld.

De Paldea regio is erg mooi, maar komt ook met enige problemen. Er zijn veel bergachtige gebieden en de kaart is niet bepaald behulpvol. Als je aan het reizen bent naar je volgende stop, besef je al snel dat manoeuvreren in de wereld niet zo handig is. Je raakt snel verdwaald of komt vast te zitten in een moeilijk gebied. Dit is frustrerend en je wilt als speler geen tijd verliezen met dergelijke dingen. Bovendien is het niet altijd duidelijk waar je heen moet. Voor je het weet ben je de verkeerde kant aan het uitlopen. Hier is met andere woorden nog wat werk aan de winkel.

Pokémon Violet heeft dus zowel goede als slechte punten. De verhaallijn en de nieuwe opdrachten maken de game echt fantastisch. Daarnaast blijven de standaardformules ook bestaan voor de trouwe fans. Je krijgt dus het beste van twee werelden. Alleen valt de afwerking zwaar tegen. Als je een klassieke, compleet afgewerkte game wilt, dan ga je best voor Pokémon Arceus of Pokémon Sword en Shield. Maar dan mis je weer wat variatie die de nieuwe game wel heeft. 

Recensie: Pokémon Violet I 4 hartjes

Nieuwste artikelen

  • Deze films en series verschijnen in februari op Netflix

  • Hoe je in één klap 101 miljoen volgers verliest - Frederick Deloddere

  • Jacht om Middernacht - Benjamin Read & Laura Trinder

  • Gloriedagen - Corina Bomann

  • Reserve - Harry hertog van Sussex

Gerelateerde artikelen

  • Recensie: An Affair

  • Film top 6: januari 2019

  • Recensie: Nacht is de dag

Zoek in artikelen