(Ledenrecensie) boek: De herinneringen die er nog zijn RECENSIE

“Mijn moeder, dementie, en een reis door de Rocky Mountains”

In het boek De herinneringen die er nog zijn van Steph Jagger krijgt diens moeder de diagnose Alzheimer en daar heeft het hele gezin het uiteraard moeite mee. In een opwelling besluit Steph samen met haar moeder een reis te maken door de Rocky Mountains om zo nader tot elkaar te komen.

De cover van het boek past precies bij het verhaal: de blauwe cover met een foto van een berglandschap doet denken aan vakantie, aan een reis. De opdracht voor in het boek geeft ook heel mooi (als je dat zo kunt zeggen) het verdriet weer wanneer iemand getroffen wordt door dementie.

Vanaf de allereerste pagina is de schrijfstijl poëtisch, misschien soms iets te uitgebreid, en met veel vergelijkingen/metaforen. Door deze vergelijkingen komt goed naar voren wat dementie met mensen doet, de ziekte sluipt een leven in. Steph Jagger geeft in De herinneringen die er nog zijn goed weer hoe haar moeder voor haar ogen verandert. Een goede verstandhouding hadden ze niet echt, maar door de kampeertrip krijgt ze meer begrip voor haar moeder en weet ze ook geduldig te zijn. Het is verdrietig te lezen dat haar moeder dingen vergeet en dat ook soms beseft. Dit alles wordt op een mooie wijze verteld. De omgeving waarin ze verblijven kan je zo voor je zien, het wordt beeldend omschreven.

De personages worden goed weergegeven, je leeft met hen mee. Zoals de echtgenoot opmerkt in het boek: Ik raak mijn vrouw kwijt.

Het is een heel herkenbaar verhaal. Iedereen kent wel iemand die Alzheimer heeft en wat deze ziekte met iemand doet, zodat het verhaal van Steph Jagger dichtbij komt.

De herinneringen die er nog zijn is een indrukwekkend boek, met een mooie (uitgebreide) schrijfstijl, heel herkenbaar, en met personages die natuurlijk overkomen. Het is een boek dat niet voor iedereen geschikt is, het is vooral een boek dat aan te raden is voor diegenen die met Alzheimer te maken hebben (gehad).