(Ledenrecensie) boek: Een schot in de roos RECENSIE

Ik moest in het begin erg wennen aan Floor, het is een volwassen vrouw van 30 met een carriere als journaliste maar ik vond haar erg puberaal overkomen in haar gedachtengangen. Dat irriteerde mij maar uiteraard heb ik toch doorgelezen en waw, wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb. De schrijfster heeft gekozen voor 2 hoofdpersonages die het tegenovergestelde van elkaar zijn en Owen is echt geweldig. Het was ontzettend leuk om de interactie tussen die 2 te lezen, Owen is heel volwassen in zijn doen en laten en zet Floor dan ook geregeld met haar beide benen op de grond als ze weer een dramaqueen momentje heeft. Omdat hij erbij kwam in het verhaal kon ik de humor van deze situaties wel inzien. Floor maakt toch echt een groei door in het boek dankzij Owen. En wat heb ik genoten van de beschrijvingen van de omgeving en de highland games. Heel fijn om zoveel tradities mee te krijgen tijdens het lezen, dat gaf net dat beetje extra aan het verhaal. Ik heb ook genoten van de roadtrip en de rock waar Owen van houdt waardoor we de heerlijke muziekzender van Owen ook volgen. Iedereen die ze onderweg tegenkomen wordt goed beschreven,ik had het idee dat ik zelf mee was en alle zag en de personages allemaal goed leerde kennen. Ik vind het zelf altijd knap als een schrijfster dat kan! De zoektocht naar haar vader was mooi en emotioneel en het einde had ik niet zien aankomen dus dat was nog eens een geweldige plotwending! Het hield me bezig dus kon het boek ook niet wegleggen. De titel is erg goed gekozen en op het einde wist ik ook waarom ze ervoor gekozen had, uiteraard het woord schot maar tijdens het verhaal (highland games) en op het einde weet je waar dat om draait en waarom dat voor liefde zorgt. Erg slim gekozen! Ik heb enorm genoten ondanks dat ik me soms wat irriteerde aan Floor, ik zou dan ook graag in een volgend boek zien dat niet bij elke gedachten gang een "grappige" vergelijking (beeldspraak) gemaakt wordt zoals, ik heb kriebels in mijn buik die erger kriebelen dan de kersttrui die mijn oma ooit voor me breidde. Of zeg ik met een lach die nog nepper voelt dan bloemkoolrijst. Het voegt in mijn mening niks toe en zonder had het 5 sterren gekregen. Uiteraard is het heel persoonlijk maar voor mij was dit echt een minpuntje omdat het vaak wat kinderachtig overkwam en niet past bij deze geweldige feelgood over een volwassen vrouw en de zoektocht naar haar vader. Al met al vond ik het dus een superleuk boek die een dikke 4 sterren krijgt! Een volgend boek ga ik zeker lezen.