Leuke fantasy young adult met inspiratie vanuit het sprookje De rattenvanger van Hamelen RECENSIE

Verboden magie komt met een hoge prijs Aurélie woont samen met haar vader op een eiland. Van hem mag ze die niet verlaten omdat ze een magiër is. Die zijn verboden en daarom is de wereld een gevaarlijke plek voor Aurélie. Dan ontmoet ze Vana en maakt ze toch een uitstapje naar Vana’s eiland. Vlak daarna wordt Aurélies vader doodziek. Om hem te redden, wil ze het liefste hulp vragen bij Vana. Maar ze heeft haar vader belooft het eiland nooit te verlaten. Emeric is blind en woont in een stad met een rattenplaag. Op een dag zijn niet alleen de ratten verdwenen, maar vlak daarna ook alle kinderen waaronder zijn broertje en zusje. Dit is gedaan door een mysterieuze vreemdeling: de Rattenvanger. “Elke schurk kan een held worden.” “Een schurk gaf op, een held nooit.” Een melodie van wanhoop is een mooie, vrolijke hardcover met prachtige sprayed edges. Voorin staat een kaart van fantasieland Arvumana. Dit helpt om het verhaal beter te kunnen plaatsen en volgen. De proloog is goed gevonden. Het maakt duidelijk hoe Aurélie aan haar magische krachten komt en waarom ze samen met haar vader op een eiland woont. Inspiratiebron voor dit boek was het sprookje De rattenvanger van Hamelen. Dit is een origineel thema en Ilse Pol heeft het leuk uitgewerkt. Hoofdpersonage Aurélie is goed neergezet. Je voelt en leeft met haar mee. De ontmoeting met Vana en haar eiland is met wat mysterie omhuld. Dit zorgt voor een soort spanning in het boek waardoor het interessant blijft. Een melodie van wanhoop is een laagdrempelige fantasy young adult. Ik moest er eerst een beetje inkomen, maar al vrij snel had het boek helemaal mijn aandacht. De hoofdstukken zijn wisselend vanuit Aurélie en Emeric geschreven. Dit zorgt voor een mooie afwisseling. Uiteraard komen de verhaallijnen al vlot samen. De schrijfstijl is heel toegankelijk en makkelijk. Voor volwassenen kan het soms te makkelijk, haast kinderlijk, aanvoelen, maar alsnog is het leuk om te lezen. Het verhaal wordt mooi afgerond. Ilse Pol heeft gekozen voor een bijzonder en verrassend einde. De insteek die deze schrijfster gekozen heeft, leent zich voor een serie. Ik hoop dat de schrijfster nog meer sprookjes gaat gebruiken voor een magische hervertelling.