(Ledenrecensie) boek: Een Melodie van Wanhoop RECENSIE

“Elke schurk kan een held worden”. Deze quote uit het debuut ‘Een melodie van wanhoop’ (2025, Hamley Books) van Ilse Pol geeft goed aan wat de rode draad is van het verhaal. Het boek gaat over de 16-jarige Aurélie, die een zogenaamde magiër is. Magiërs worden echter als gevaar gezien en soms zelfs met de dood bestraft als ze ontdekt worden. Daarom woont Aurélie alleen met haar vader op het afgelegen eiland Turris. Op een dag wordt haar geliefde vader ziek, en Aurélie wil nog maar een ding: dat haar vader weer beter wordt. Daarom sluit ze een deal met Vana, ook een magiër. Aurélie moet de stad Nhylema van hun rattenplaag verlossen met haar magie. Vana wil dat de burgemeester voor iedere verdreven rat geld geeft. Doet hij dit niet, dan heeft Aurélie de opdracht alle kinderen uit de stad mee te nemen naar Vana’s eiland. Alleen zo kan ze haar vader redden… Het boek is een magische hervertelling van de Rattenvanger van Hamelen, maar Ilse Pol mengt ook elementen van andere sprookjes door het verhaal. Het magische karakter van het boek zal vele lezers aanspreken en komt ook duidelijk naar voren op de prachtige cover van het boek. Daarnaast heeft het boek hele mooie 'sprayed edges'. Een echt 'collector’s item' dus! Het verhaal is vlot geschreven en heeft korte hoofdstukken. Dit maakt het boek prettig om te lezen en toegankelijk voor een breed publiek. Het plot is verrassend, mede door de moderne elementen. De personages zijn erg interessant, met name Aurélie en Émeric. De laatste is een blinde jongen wiens broertjes en zusjes door Aurélie uit de stad worden meegenomen. Al van kinds af aan heeft Émeric een hekel aan magiërs; zij zorgen namelijk alleen maar voor slechte dingen. Wanneer Émeric Aurélie vriendelijk ontvangt in het huis van zijn familie na het drama, geraakt Aurélie in een dilemma. Ze wordt direct geconfronteerd met de schade die ze heeft aangericht. Ondanks hun verschil in opvattingen over magiërs, werken Aurélie en Émeric samen om de vermiste kinderen terug te halen. Waar de personages van Aurélie en Émeric breed uitgewerkt zijn, had dit bij andere personages wat meer mogen gebeuren. Dit zou hebben bijgedragen aan het begrijpen van het verdriet dat Émeric niet alleen voelt door het verlies van zijn broertjes en zusjes, maar ook bij het verdriet om zijn vermiste vrienden. Desondanks verdient Een melodie van wanhoop zeker 4 hartjes. Het sterke, maar onverwachte einde heeft hier aan bijgedragen. Het breekt met de typische verwachting dat de lezer heeft over het einde van een sprookjesverhaal, maar kan alsnog als happy end worden gezien. Ilse Pol’s debuut combineert magie, verdriet, hoop, liefde en vriendschap en steekt het verhaal van de Rattenvanger van Hamelen in een modern jasje. Het boek is dus zeker een aanrader voor fans van series als 'Once Upon A Time'!