De zachtheid van een kreeft, hard van buiten en zacht van binnen RECENSIE

Een titel waarvan je denkt: wat zal daar de betekenis van zijn? Een cover die dromerig aandoet. En de tekst op de achterflap die me gelijk aansprak vanwege het verhaal over paarden. Een zeer mooi, ontroerend en indrukwekkend verhaal om te lezen, waarbij ik me wel afvroeg: wat bezielt François om een gewonde (?) vrouw mee te nemen naar huis en daar te laten verblijven en wat bezielt Elsa om daar te blijven bij iemand die je helemaal niet kent? Dat is niet van deze tijd helaas waar je de bedoeling van maar weinig mensen kunt vertrouwen. Als Francois een vrouw vindt vlak bij zijn manege neemt hij haar mee naar huis om aan te sterken. Ze zegt dat ze Elsa heet, maar is dat ook zo? Wat voor geheim heeft ze dat ze niet praat? Verborgen pijn uit het verleden zorgen er bij François en Elsa voor dat ze zich niet kunnen openstellen en ze dragen hun geheimen met zich mee. Zullen ze zich uiteindelijk wel gaan openstellen voor elkaar of zijn ze niet in staat om zich bloot te geven en gaan ze ieder hun eigen weg? "In eerste instantie heeft hij iets hards, iets scherps. Maar onder zijn pantser schuilt een onverwachte subtiele zachtheid die heerlijk smaakt en me een gelukzalig gevoel geeft."