(Ledenrecensie) boek: De zachtheid van een kreeft RECENSIE

De cover van De zachtheid van een kreeft van Laure Manel ziet er wat dromerig uit: een vrouw loopt wat in gedachten verzonken door de branding op het strand. Maar covers vertellen niet altijd precies waar een boek over gaat, net als een titel. Persoonlijk kan ik niets met zo’n titel en ik vraag mij dan ook altijd af als ik zo’n soort titel zie staan, wat de bedoeling hiervan toch is. Wie bedenkt deze titels en wat wil men er mee bereiken? Je kan er ook lezers mee afschrikken. Zoals gezegd geeft een cover niet altijd het plot weer en dat is zeker het geval met het boek van Laure Manel. Als de eigenaar van een manege een bewusteloze vrouw vindt op het strand, neemt hij haar mee en probeer haar te verzorgen. Maar wanneer de vrouw bijkomt, geeft ze François alleen haar naam, Elsa, en weigert verder iets los te laten. Naarmate de dagen verstrijken en Elsa wat vertrouwen krijgt in François en in haar omgeving en er langzaam een soort van relatie opbloeit tussen hen beiden, komen we te weten wie Elsa is en waarvoor ze op de vlucht is. Het verhaal begint meteen met de ontdekking van een bewegingloze vrouw. Je hebt als lezer geen idee wie er aan het woord is en hierdoor is het verhaal meteen mysterieus en word je aan het denken gezet. Door de korte hoofdstukken lees je al snel meer dan verwacht. Doordat Elsa niet wil loslaten wie ze is en waar ze vandaan komt, wordt het mysterie alleen maar groter en heb je als lezer eigenlijk bewondering voor François die haar laat blijven. Naarmate het verhaal vordert, wordt er telkens een klein stukje van de Elsa-puzzel duidelijker en als dan bekend wordt wie ze is en, belangrijker nog, wat er gebeurd is, is dat dramatisch. François is een echte steun voor Elsa en door hem komt ze in het reine met wat haar is overkomen. Zowel Elsa en François komen goed over, beiden hebben een verleden. De schrijfstijl is fijn, het boek leest goed weg en doordat je wilt weten wie Elsa is, blijf je lezen. De ontknoping heeft Laure Manel prachtig uitgevoerd. Zonder te spoileren is het lastig te vertellen wat er precies aan de hand is, maar later we zeggen dat dit vroeger heel normaal was. Dus als je wilt weten wat ik bedoel, moet je het boek lezen. De zachtheid van een kreeft is een verhaal met een goed opgebouwd plot, met een mysterie en ontknoping dat je aan het denken zet. Het is een verhaal met een fijne schrijfstijl waar twee personen aan het woord zijn, wat het interessanter maakt. Het is ook een verhaal dat je na het lezen niet gelijk loslaat. De titel en ook de cover vind ik persoonlijk nog steeds niet echt passen bij het verhaal, ook al heb ik wel een idee (een kreeft is hard van buiten en zacht van binnen en dat kan slaan op de hoofdpersonen), maar dat blijf ik toch jammer vinden. Maar dit alles neemt niet weg, dat De zachtheid van een kreeft een indrukmakend boek is.