(Ledenrecensie) boek: Mademoiselle Eiffel RECENSIE

Aimie K. Runyan schrijft fictie, zowel historische als hedendaagse, die de geest van sterke vrouwen viert. Ze woont met haar familie in Colorado, heeft gewerkt als docent, maar is nu fulltime aan het schrijven. Runyan is altijd op zoek naar verhalen over vrouwen die de geschiedenis hebben veranderd. Haar laatste werk ‘Mademoiselle Eiffel’ gaat over het fascinerende leven van een vrouw die haar tijd ver vooruit was. Parijs, 1877. De dochter van de architect Gustave Eiffel, Claire, is pas veertien jaar oud als haar moeder overlijdt. Van de een op de andere dag verandert haar leven als ze de zorg voor het huishouden en de kinderen op zich moet nemen. Al snel is ze haar vaders rechterhand zowel thuis als in zijn werk en ontpopt ze zich als zijn privésecretaris. Ze leert het vak van architect van zijn hand. Wanneer vader een nieuwe protegé aanneemt dreigt Claire aan de kant geschoven te worden. Gelukkig gaan de twee jonge architecten samenwerken onder Gustaves oog, aan de bouw van een ijzeren toren die midden in Parijs zal komen te staan. De wereld lacht hen toe totdat Gustave Eiffel betrokken raakt bij een rampzalige poging om een kanaal in Panama te bouwen en wordt gearresteerd. Claire is de enige die haar vader kan redden. ‘Mademoiselle Eiffel’ is het verhaal van Claire Eiffel, de vrouw die samen met haar vader Gustave Eiffel de beroemde toren van Parijs ontwierp. Het is een meeslepende roman gebaseerd op ware gebeurtenissen en personen, maar ook een lofzang op de iconische toren die het hart van Parijs werd. De schrijfstijl is eenvoudig en rijk aan informatie over de familie Eiffel en haar projecten. Je kunt aan alles merken dat de auteur zich verdiept heeft in de rijke geschiedenis van de beroemde Gustave Eiffel en zijn familie. Het verhaal wordt verteld vanuit Claire, de oudste dochter. Niet alles berust op waarheid, de auteur heeft ook ruimte gelaten voor haar eigen invulling. Zeker bij beschrijvingen over de strenge grootmoeder of Claires huwelijk, waar ze weinig tot niets over kon vinden. Schrijnend om te lezen dat vrouwen vroeger weinig in te brengen hadden. De mannen deden het werk en de vrouwen werden geacht om het huishouden te leiden en de kinderen op te voeden. Het was dan ook echt ongebruikelijk dat Claire de rechterhand van haar vader werd. Het personage Claire wordt bijzonder goed uitgewerkt, we zien haar dan ook in gedachten voor ons als de sterke vrouw die ze is. ‘Mademoiselle Eiffel’ is een prachtige en vooral interessante historische roman over een mooi stukje familiegeschiedenis. Een uniek leerzaam verhaal waarvan ik heb genoten.