Mademoiselle Eiffel RECENSIE

Mademoiselle Eiffel 🗼 is een fictieve, historische roman die op een zo realistisch mogelijke manier is uiteengezet. Claire Eiffel is de oudste dochter van Gustave Eiffel diens vader betrokken is geweest bij de ontwerpen van belangrijke bouwwerken die wij vandaag de dag nog kennen. Sommigen zijn bekend, zoals de Eiffeltoren die hij bouwde voor de wereldtentoonstelling in Parijs, maar ook het geraamte van het Vrijheidsbeeld en een brug in Portugal waar indertijd veel mensen omkwamen tijdens de bouw. De auteur heeft haar best gedaan om een zo gedetailleerd mogelijke weergave te geven over de familiebanden binnen de familie Eiffel, de uitdagingen als ondernemers en de omgangsvormen en rangorde van arbeiderssklassen waar de familie -in de tijdgeest van toen- op hun eigen, moderne manier mee omgingen. Het verhaal wordt vanuit Claire-de dochter van Gustave Eiffel- verteld. Zij was de oudste binnen het gezin en de kartrekker na het verlies op jonge leeftijd van haar moeder. In dit boek volg je haar tijdens de kinderjaren, jong volwassenheid naar de groei als volwassene. De schrijfstijl en historische details zijn uitermate boeiend, kwetsbaar en meeslepend uiteengezet. Daarmee weet de auteur je in de essentie te raken. Het boek is een ode aan Claire, die altijd op de achtergrond raakte, maar nooit verdween. Het is een hartverwarmend verhaal over hoe het leven je jan raken in al haar kwetsbaarheid. Het verhaal is treffend, gedetailleerd en feilloos historisch geschreven. Chapeau! Dit boek krijgt van mij 5 sterren en is één van mijn favoriete boeken dat ik vorig jaar gelezen heb.