Interview met Susan Muskee

Hoe moeilijk kan het zijn? Zo luidt de titel van het nieuwste boek van Susan Muskee. Ter ere van het feestje dat wij mogen houden met deze titel in onze leesclub, interviewen we ook de gezellige auteur ervan! Zijn jullie net zo benieuwd om Susan te leren kennen? 

-  Voor de lezers die jou nog niet zo goed kennen: vertel even wat over jezelf.

Hoi, ik ben Susan en ik schrijf boeken waar je om moet lachen, blij van wordt, soms een beetje van moet huilen maar waar je vooral een goed gevoel aan overhoudt als je ze uit hebt. Ook wel: feelgood! Je kunt me kennen van de Waddenliefde-serie, romans als Alle ogen op Mia, Nooit meer hetzelfde en Wie ik ben zonder jou, of van mijn nieuwste roman Hoe moeilijk kan het zijn?

-  Je bent niet alleen auteur. Vertel even waar we jouw naam nog meer kunnen tegenkomen.

Ik ben auteur, stemacteur en podcasthost. Daarnaast kun je me ook inhuren als spreker of dagvoorzitter. Kort gezegd, ik schrijf boeken, ik lees boeken voor en ik praat (vaak) over boeken. Zie je al een thema? 😄

- Ben je dan ook iemand voor wie het gezegde geldt: twaalf ambachten, dertien ongelukken? 😉

Haha, ik zou eigenlijk willen dat ik hier ja op kon antwoorden, maar ‘helaas’ ben ik ‘gezegend’ met zo’n vorm van perfectionisme dat ik als ik iets doe, het ook echt góéd wil doen… Sowieso zijn de dingen die ik doe vrij overlappend en aansluitend bij elkaar, dus twaalf ambachten, dertien gelukken, misschien? Ik mag in elk geval in mijn handjes knijpen dat ik elke dag iets doe wat ik zo ontzettend leuk vind!

- Ben je ooit aan iets begonnen, waarvan je achteraf denkt: dit had ik anders/niet moeten doen?

Hm, ik moet zeggen dat er zo één, twee, drie niet direct iets bij me opkomt. Ik probeer altijd weloverwogen een beslissing te nemen voordat ik ergens aan begin. Al zal ik vast weleens iets op een bepaalde manier hebben aangepakt dat achteraf anders of beter had gekund!

- De podcast is rustig op dit moment, klopt dat? Is dat iets wat je graag weer intensiever zou oppakken? Heb je nog een wensenlijstje aan auteurs die je graag in de studio zou ontvangen?

Dat klopt! Gelukkig heb ik nog héél veel ideeën voor Liefteratuur, maar ik heb ook maar 24 uur in een dag en moet net als iedereen keuzes maken hoe ik die besteed. Wat niet wegneemt dat ik op de achtergrond altijd bezig ben met nieuwe plannen…

- Als je ooit moet kiezen voor één enkel beroep, en je mag voor de rest van je leven enkel dat nog doen, wat kies je dan?

Bedenker van die gespreksvragen op theezakjes. Lijkt me zó leuk om daar de hele dag mee bezig te zijn. Nee hoor, geintje. Dan zou ik kiezen voor iets wat nu ook eigenlijk al mijn beroep is: schrijven. Al vind ik het wel jammer dat ik dan al die andere dingen niet meer mag doen, want dat is juist zo leuk! En als het níét iets mag zijn wat ik nu ook al doe, dan zou ik mijn eigen boekhandel openen. Ik kom uit de retail en elke keer als ik in een boekhandel ben (en dat is nogal vaak) blijft het altijd een beetje kriebelen…

- Zijn er andere dingen die je nog nooit hebt gedaan (en die te maken hebben met het boekenvak), die je graag nog zou proberen? Of heb je nog nieuwe projecten in het vooruitzicht?

Ik zou heel graag een keer een hoorspel willen maken. Ik heb ooit DJ van Kluun als audioboek beluisterd, dat was volgens mij het eerste Nederlandse boek dat helemaal was aangekleed met muziek en geluidseffecten. Dat vond ik zo ontzettend gaaf gedaan. Sindsdien zit het in mijn hoofd: ik zou zelf een verhaal willen schrijven dat vanaf het begin bedoeld is als hoorspel en waarin geluid een deel van het verhaal vertelt.- Ben je zelf ook een fervente lezer?

Zeker! Ik denk absoluut dat mijn liefde voor schrijven is ontstaan vanuit mijn liefde voor lezen. Ik probeer altijd minimaal één boek te lezen, al doe ik daar soms langer over dan op andere momenten. Momenteel lees (en luister) ik Het verborgen verleden van Marijke Vos en De overbodigen van Herman Koch. De eerste digitaal, de tweede op papier.

- Welk boek had je graag zelf geschreven?

O, dat zijn er zoveel! Het meest recente boek waarbij ik dat dacht is The wedding people van Alison Espach, omdat dat een boek is dat heel ingenieus gelaagd is opgebouwd met allerlei personages. En ik had het ook met Buitengewoon briljante wezens van Shelby van Pelt, waarbij meerdere verhaallijnen die op het eerste gezicht totaal lijken te verschillen op het eind tóch prachtig samenkomen. O, en een van mijn favorieten aller tijden is Twintig regels liefde van Rowan Coleman, over een nachtverpleegkundige in een hospice die voor mensen een laatste brief bezorgt ná hun overlijden, en dan één keer die belofte breekt. Dat boek is ontroerend én grappig, en dan heb je me, hoor…

- Aan welk boek gaf je onlangs nog vijf sterren?

Als schrijver vind ik het nooit zo’n goed idee om sterren te geven aan andermans boeken, maar als ik dat wel zou doen, zou dat Jij bent het licht van Marion Pauw zijn. Het was het eerste boek dat ik las van haar, maar zeker niet het laatste.

- In je meest recent verschenen boek ‘Hoe moeilijk kan het zijn’ reizen we af naar de bergen. Het lijkt erop dat je daarmee wat afwijkt van een favoriete omgeving, de zee. Heb je daar bewust voor gekozen?

Ja, zeker, eigenlijk vooral omdat de zee niet eens per se een favoriete omgeving is van mij, hahaha! Maar ik snap dat dat zo lijkt: na de Waddenliefde­­-serie op de Waddeneilanden bleef ik nog even hangen in Lauwersoog met Alle ogen op Mia. Maar dat kwam eigenlijk vooral doordat het gewoon zo liep! Wat dat betreft zijn de bergen veel meer een favoriete plek van mij: Hoe moeilijk kan het zijn? speelt zich af in Oostenrijk,  waar ik als kind zeven zomervakanties heb doorgebracht met mijn familie.

- Hoe lang heb je er over gedaan om ‘Hoe moeilijk kan het zijn’  te schrijven?

Veel langer dan normaal, het idee voor Hoe moeilijk kan het zijn? bestond al in februari 2021. De eerste woorden schreef ik toen ook al, maar uiteindelijk kwam er van alles tussendoor (en wist ik niet welke kant ik op wilde met het boek) waardoor het een paar jaar op de plank heeft gelegen.

- Heb je tijdens het schrijven moeilijke momenten of twijfels gehad? Hoe los je dat op?

Dat heb ik bij elk boek eigenlijk wel, en dan is mijn oplossing vooral: nadenken, nadenken, nadenken, tot ik erbij neerval en soms zelfs droom over de verhaallijn, net zo lang tot ik een oplossing heb. Of ik vraag een van mijn schrijfcollega’s/-vriendinnen om advies, vaak in een lange spraakmemo die begint met ‘oké, ik zit vast, ik ga proberen om het samen te vatten, wil je even meedenken?’. Soms helpt het dan al om gewoon hardop mijn gedachten te ordenen, en soms is het heel fijn om een extra kijk erop te kunnen krijgen. Verderop in het proces wil het ook nog weleens voorkomen dat ik een overleg plan met mijn redacteur, want die weet natuurlijk ook de ins en outs van het verhaal.

- Weet je al vroeg in het schrijfproces, hoe het verhaal zal verlopen? Of laat je nog ruimte voor aanpassingen tijdens het schrijven?

Bijna altijd weet ik nog voordat de eerste zin op papier staat hoe het boek eindigt. Ik schrijf een heel groot deel van het verhaal altijd al uit voordat ik begin. Tuurlijk is er altijd ruimte om daarvan af te wijken (personages moeten gaan leven en soms nemen ze dan ineens een andere weg dan ik in gedachten had), maar ik denk dat 75% van het verhaal vooraf wel vast staat.

- Als je een soundtrack mocht kiezen bij ‘Hoe moeilijk kan het zijn’, welke nummers mogen daar dan niet op ontbreken? En kan je ook uitleggen waarom?

Daar mogen Dreams van The Cranberries en Unwritten van Natasha Bedingfield niet op ontbreken, vooral omdat die voor mij de essentie vangen van Emma’s sprong in het diepe. Maar ook Walking On Sunshine van Katrina & The Waves, omdat Emma wat mij betreft één grote optimistische ray of sunshine is. En als we dan toch in de zonnige sferen zijn, denk even aan dat je de zon ziet opkomen boven de bergen, uitkijkend over een prachtige alpenweide in Oostenrijk, nadat je een nacht hebt geslapen in de gezelligste B&B die je ooit bent tegengekomen. Daar past Here Comes The Sun van The Beatles perfect bij, toch?

 - Zou je het leuk vinden als dit boek (of één van je andere boeken) als serie of film verschijnt? Wie zie je dan als de perfecte cast voor je? (Je mag in het Nederlandstalige gebied blijven, maar je mag natuurlijk ook groots dromen en voor Hollywood gaan.)

Is er iemand die op zo’n vraag ooit ‘nee’ antwoordt? Haha! Als ik aan Emma denk, heb ik al vrij snel iemand als Isla Fisher in mijn hoofd, ten tijde van Confessions of a Shopaholic. Dat is natuurlijk al een lange tijd geleden, dus wie haar nú zou moeten spelen, zou ik echt niet weten… Maar ja, een verfilming van een van mijn boeken is natúúrlijk een supergrote droom.

- Ben je alweer bezig met een nieuw verhaal? Mag je daar al iets over zeggen?

Zéker, heel graag zelfs! Het duurt nog even (begin 2027), maar ik werk momenteel aan een roman die íéts anders gaat zijn dan je van me gewend bent. Deze roman is wat gelaagder en minder luchtig dan mijn vorige boeken. Heel veel kan ik er nog niet over vertellen, maar wel dat het verhaal deels in de jaren 90 speelt en deels nu, en dat er vijf hoofdpersonages zijn.

- Heb je nog een tip voor onze volgers die zelf ook de ambitie hebben om een boek uit te brengen?

De allerbelangrijkste: begin met schrijven, want dat boek schrijft zichzelf niet. En schrijf de eerste versie helemaal niet met het idee dat het uitgebracht moet worden! De eerste versie is voor jou en voor jou alleen. De tweede, derde, vierde, twaalfde versie laat je pas aan iemand lezen, en alleen als jíj dat wilt. Schrijven doe je in eerste instantie voor jezelf, omdat jíj een verhaal op papier wilt zetten. Pas veel later komen lezers en mogelijk uitgevers om de hoek kijken!

Als je door dit interview benieuwd bent geworden naar de boeken van Susan Muskee, dan kan je je inschrijven voor de leesclub met Hoe moeilijk kan het zijn via deze link.