Buddyread: The Ascended van Bree Grenwich en Parker Lennox

2026 was een spannend jaar voor het schrijversduo Bree Grenwich en Parker Lennox. Na het succes dat hun ten deel viel als Indie auteurs, werd hun werk opgepikt en door een traditionele uitgeverij opnieuw op de markt gebracht. Het Nederlandstalige taalgebied kan daar vanaf deze week ook van meegenieten en onze recensenten mochten al even voorproeven. 

Jojanneke en Evy besloten dat ze de oorspronkelijke uitgeefvolgorde wilden aanhouden en ze lazen daarom eerst Riftborne en Duskbound in het Engels. Beide boeken verschijnen later in het jaar ook in een Nederlandstalige editie, meer bepaald op 12 november (Riftborne) en 10 december (Duskbound). Hou onze site in de gaten rondom deze releases voor een artikel rond deze boeken. In dit artikel focussen we op The Ascended. 

Riftborne en Duskbound hoeven niet persé gelezen te worden voor The Ascended, omdat ze deel uitmaken van een andere 'serie': de Esprithean Trilogy. The Ascended speelt zich wel af in hetzelfde universum, namelijk de Sundered Realms Extended Universe, maar is het eerste deel van een andere duologie, de Aesymarean Duet. Dat klinkt natuurlijk ingewikkeld als je er aan begint, maar het wordt vanzelf duidelijk en voor die tijd hoef je je er eigenlijk niet druk om te maken. 

Waar gaat The Ascended eigenlijk over?

Thais Morvaren bezit een verboden en gevaarlijke kracht die ze koste wat kost verborgen probeert te houden voor de buitenwereld. Wanneer haar geheim toch wordt ontdekt, verandert haar leven in een klap. Samen met haar tweelingbroer, Thatcher, wordt ze gedwongen om deel te nemen aan de Trials of Ascension: een meedogenloze en dodelijke strijd waarin stervelingen moeten vechten om goddelijke krachten te verdienen. Om te overleven in deze wrede competitie moet Thais noodgedwongen samenwerken met een mysterieuze, duistere bondgenoot.

Wat was jullie eerste indruk van het boek?

Evy: Natuurlijk speelde het mee dat we al eerder Riftborne en Duskbound hebben gelezen. Ik startte dus met een groot gevoel van nieuwsgierigheid. Hoe zouden beide series verbonden zijn met elkaar? Dat was eigenlijk een vraag die continu door mijn hoofd speelde. Toen ik begon en de wereld echt totaal anders was, moest ik daar wel even aan wennen. Ik zat wel direct in het verhaal en ik voelde me onmiddellijk verbonden met de hoofdpersonages Thais en Thatcher.

Jojanneke: Doordat we eerst Rifborne en Duskbound hebben gelezen had ik al een idee van de stijl. Verder was het verhaal voor mij een verrassing en had ik niet echt verwachtingen.

Wat maakte dat jullie door wilden lezen?

Evy: De afwisseling tussen genoeg emotionele diepgang en spanning was voor mij de grote motivator om door te blijven lezen. Ik was zowel benieuwd naar het verloop van het verhaal als de ontwikkeling van de relaties.

Jojanneke: Ik vond elk hoofdstuk pakkend, er gebeurde altijd iets maar ook weer niet teveel. Je voelt aan alles dat er meer speelt en ik wou dolgraag weten hoe alles in elkaar zat.

Was het verhaal wat jullie ervan hadden verwacht op basis van de flaptekst?

Evy: Ik heb de flaptekst niet gelezen...

 Jojanneke: Ik ook niet!

Hoe zouden jullie het boek in drie woorden omschrijven?

Evy: Spannend, groots, dik

Jojanneke: Fantastisch, spannend en wauw

Vonden jullie de wereld waarin het verhaal zich afspeelt goed uitgewerkt?

Evy: Ja, maar misschien had het nog beter gekund. Nu werden er, naar het einde toe, wat plaatsen en situaties in het verhaal 'gegooid' die beter ingeleid hadden kunnen worden. Ik heb niet het idee dat ik alles tot in detail voor me kan zien en begrijp. Dat is iets wat ik wel kon in Riftborne en Duskbound.

Jojanneke: Ja, op zich wel. Maar ik sluit mij aan bij Evy. Op het einde kwamen spanning en worldbuilding bij elkaar en werd het wat veel. Ik kon het wel goed volgen.

Was de worldbuilding duidelijk of moesten jullie soms even zoeken naar hoe alles in elkaar zat?

Evy: Op zich was het wel duidelijk, of in ieder geval duidelijk genoeg. Maar voor een volledig begrip ontbraken er soms wat details. Het is een balans natuurlijk. Nu kiezen de auteurs meer voor een wat hoger tempo en wat meer spanning, als je alles nog beter uitwerkt krijg je meer informatiedumps en dat werkt ook niet voor elke lezer even goed.

Jojanneke: Voor mij was het duidelijk, maar zoals hierboven beschreven werd het einde wat rommeliger doordat er veel gebeurde in verschillende delen.

Voelde de wereld origineel of deed het jullie denken aan andere fantasyboeken?

Evy: Ik moet bekennen dat ik ook TOG aan het lezen ben, en er zaten wel parallellen in dit boek daarmee, ook al is de wereld heel verschillend. 

Jojanneke: Ik denk dat fantasy/romantasy vrijwel altijd ergens overlap heeft. Ik vond dit boek vrij origineel, al zitten er her en der wel overeenkomsten met andere boeken.

Was er genoeg informatie om helemaal in het verhaal te verdwijnen, zonder dat er te veel uitleg werd gegeven?

Evy: Absoluut!

Jojanneke: Ja zeker!

Welke gebeurtenis in het verhaal heeft jullie het meest verrast?

Evy: Eigenlijk is dat al vroeg in het verhaal, als Thatchers ware aard naar boven komt.

Jojanneke: Er zijn veel momenten in het boek die mij verrast hebben, maar als ik moet kiezen dan toch het einde!

Welk personage vonden jullie het leukst en waarom?

Evy: Xül was voor mij het interessantste personage. Hij is mysterieus, knap, slim, meelevend, goed in bed... wat wil een vrouw nog meer? 

Jojanneke: Ik sluit mij helemaal aan bij Evy!

Met welk personage konden jullie je het beste identificeren?

Evy: Eigenlijk geen enkel. Ik ben niet zo heldhaftig, daarom lees ik er graag over!

Jojanneke: Nee, ik ook niet. 

Was er een personage dat jullie juist totaal niet konden uitstaan?

Evy: Voor mij waren alle personages passend in hun rol. Ik was niet zo heel gek op Chavore, de mentor van Thatcher. 

Jojanneke: Gelukkig niet!

Vonden jullie de ontwikkeling van de hoofdpersonages geloofwaardig?

Evy: Ze ontwikkelen zich met mondjesmaat tijdens het verhaal, omdat ze toch blijven vasthouden aan een idee en er daarnaast niet zo veel tijd voorbijgaat. Ik vond dat geen probleem omdat de focus van dit verhaal daar niet op ligt.

Jojanneke: Het verhaal draait niet zozeer om de ontwikkeling. Ze ontdekken wel steeds nieuwe kanten van zichzelf en anderen, en dat vind ik zeker geloofwaardig geschreven.

Welk personage verdient volgens jullie veel meer aandacht?

Evy: Marx! Ook al zien we haar heel vaak, ik had nóg meer willen zien!

Jojanneke: Xül, want daar kan niemand genoeg van krijgen!

Hoe vonden jullie de romantische verhaallijn?

Evy: Dit is een lastige vraag. Ik vind alles vrij voorspelbaar rondom de romantiek, maar de spicy scènes waren wel goed uitgewerkt en er is genoeg chemie tussen de personages te voelen.

Jojanneke: Ik vond het heel goed uitgewerkt. De chemie was voelbaar en ja het blijft toch een beetje voorspelbaar maar dat vind ik niet erg.

Hoe zouden jullie de romance omschrijven: slow burn, enemies-to-lovers, friends-to-lovers, spicy, romantisch drama...?

Evy: Forced proximity is een trope die van toepassing is. Het is niet echt enemies-to-lovers voor mij, maar ze vinden elkaar ook niet leuk aan de start van het verhaal.

Jojanneke: Lastig! Het is eigenlijk een combinatie van verschillende tropes. Als ik moet kiezen dan toch enemies-to-lovers.

Evy: Grappig dat we over zoiets eenvoudig, verschillend denken :). 

Wanneer vonden jullie het verhaal écht spannend worden?

Evy: Vrijwel onmiddellijk. Er zit een klein stukje 'rustige' inleiding in het verhaal waar de ondertoon al wrijving oproept, maar het ontploft heel snel. 

Jojanneke: Ja, gelijk is het spannend. En dat blijft het gedurende het hele verhaal.

Zakte het tempo ergens in of bleef het de aandacht vasthouden?

Evy: Het boek is meer dan 700blz lang en daardoor zat er soms een dipje in mijn leesmotivatie, wat meer aan mezelf lag. Er gebeurt veel en het tempo blijft constant hoog genoeg. Gelukkig zijn er momenten van relatieve rust ingebouwd, anders sluit je het boek met een adrenaline-overdosis.

Jojanneke: Voor mij bleef het de hele tijd mijn aandacht vasthouden. Ik wou alleen maar doorlezen.

Waren de plottwists voorspelbaar of kwamen ze onverwacht?

Evy: Sommige 'twists' waren voorspelbaar, maar een paar kwamen zeker onverwacht!

Jojanneke: Inderdaad beide.

Was er een moment waarop jullie compleet op het verkeerde been werden gezet?

Evy: Dat gevoel had ik niet echt, maar dat was ook niet nodig omdat er genoeg andere spannende elementen zijn.

Jojanneke: Niet echt, hoewel ik het einde niet zag aankomen.

Welke scène is jullie het meest bijgebleven?

Evy: De voorstelling van de kandidaten bij de trials en het tonen van hun krachten/talenten.

Jojanneke: De scène waarin hun vader gestraft wordt..

Evy: Ja, ok, daar heeft Jojanneke een goed punt :). 

Hoe vonden jullie het einde?

Evy: Frustrerend. Misschien moet ik dat uitleggen, voor het te negatief klinkt. Het is frustrerend om te moeten wachten op het vervolg na dit einde..

Jojanneke: Ja, mega cliffhanger. Ik vond het een goed einde maar heb wel het volgende boek nu nodig!

Heeft het einde ervoor gezorgd dat jullie meteen verder zouden willen lezen?

Evy: Ja! En er is nog geen zicht op een datum voor het vervolg! Vandaar mijn bovenstaande frustratie.

Jojanneke: Jaaa!

Heeft het boek jullie emotioneel geraakt?

Evy: Niet echt. Ik kon het gelukkig lezen zonder teveel emoties te voelen. Ik vind dat niet altijd leuk om een hele achtbaan van emoties te moeten ondergaan tijdens het lezen. 

Jojanneke: Op sommige momenten wel, omdat je voelt dat de wanhoop groot is 

Welk personage zouden jullie het liefst willen troosten? 

Evy: Heel rare kronkel misschien, maar Aelix. Hij lijkt me veel te soft voor de wereld waarin hij leeft.

Jojanneke: Xül uiteraard!

Evy: Jaja Jojanneke, 'troosten'...

Welke scène bleef na het lezen nog in jullie hoofd zitten?

Evy: Er zijn verschillende goed beschreven scènes die heel intens aanvoelden. Die zijn me allemaal wel bijgebleven.

Jojanneke: Het hele verhaal!

Als jullie één ding aan het boek mochten veranderen, wat zou dat zijn?

Evy: Ja, sorry, ik zou het toch minimaal 150 bladzijden inkorten... Het dikke-boeken-syndroom overviel me bij deze gewoon.

Jojanneke: Niks!

Wie zouden jullie dit boek aanraden?

Evy: Romantasy lezers die houden van een grootse opzet en graag pagina's verslinden. Ik ben ook wel benieuwd wat een 'ouderwetse' fantasy lezer hiervan vindt.

Jojanneke: lezers die houden van goede worldbuilding, fantasy en spanning.

Hoeveel hartjes geven jullie het boek?

Evy: 4

Jojanneke: 5

Zouden jullie het opnieuw lezen?

Evy: Ja. Als het lang duurt voor het tweede deel komt, dan herlees ik dit boek waarschijnlijk. 

Jojanneke: Absoluut.

Zouden je het vervolg meteen oppakken?

Evy: Ja! Ik kijk ook al uit naar het derde deel van de andere serie, Realmblade, dat hopelijk begin volgend jaar verschijnt (in ieder geval in de Engelse editie). 

Jojanneke: Jaaa!

Wat was jullie favoriete element van het boek?

Evy: De trials. Ik weet dat je al die trials op The Hunger Games kan herleiden, maar het is één van mijn favoriete verhaalelementen. 

Jojanneke: De trials en heb ik Xül al genoemd?

Evy: Nee, ik dacht het niet, Jojanneke. Misschien kan je hem nog ergens benoemen? 

Wat zouden jullie iemand vertellen die twijfelt of hij/zij het boek moet lezen?

Evy: Het is meeslepend en spannend, met een goede opbouw en het voelt echt als fantasy! 

Jojanneke: Niet twijfelen maar doen! Het is zo fijn geschreven, ook al is het een dik boek. Het is absoluut de moeite waard.

 

Dus lezers, jullie horen het! The Ascended moet onmiddellijk toegevoegd worden aan jullie TBR! En hebben jullie al gezien hoe prachtig de Limited Edition is? Kijk snel even op onze TikTok, daar staat alvast een korte sneak peak.