Bioscoop aan zee – Holly Hepburn RECENSIE

Recensie: Bioscoop aan zee – Holly Hepburn

De prachtige cover van Bioscoop aan zee van Holly Hepburn trekt meteen de aandacht van de feelgoodliefhebber. De mooie tekening van een dorpje aan zee met veel natuur in de filmband geeft meteen de eerste sfeer voor het verhaal weer. De zachte kleuren geven het idee een heerlijk zoet verhaal in handen te hebben.

Wanneer Gina na jaren terug in haar geboorteplaats Cornwall komt, leert ze van haar opa en oma hoe ze op traditionele wijze ijs moet maken. Ze is daar een aantal maanden om haar grootouders in hun bedrijf te helpen. Al snel ontdekt ze dat de bioscoop, waar ze altijd met jeugdvriend Ben kwam, in verval is en ze besluit zich in te zetten om er weer een goedlopend filmhuis van te maken. Hulp komt uit onverwachte hoek en al snel ontdekt Gina dat er meer nodig is dan alleen een likje verf en een flinke dosis motivatie om oude tijden te herstellen.

Hepburn neemt je in Bioscoop aan zee mee in de wereld van het ijs maken. Net als Gina wordt de lezer meegenomen in hoe je ijs maakt en wat erbij komt kijken om een goede ijsproducent te zijn. Het is erg interessant om een kijkje in deze keuken te krijgen. Het produceren van ijs en de sfeer in de ijssalon passen perfect bij het zomerse karakter van het verhaal.

Als lezer word je niet alleen meegenomen in de wereld van het ijsmaken, maar ook in de wereld van de bioscoop; al had dit ook ieder ander publiek bedrijf kunnen zijn. De ideeën die Gina heeft om de bioscoop weer draaiende te houden, afgewisseld met de mooie herinneringen van Gina en Ben, geven het verhaal de nodige diepgang. En het biedt Hepburn de mogelijkheid om verhaallijnen met elkaar te verbinden.

De hoofdstukken zijn nergens te lang en het taalgebruik is goed te volgen. Dat maakt dat je snel door deze toch wel lijvige feelgood heen vliegt. Het boek heeft 415 bladzijden en bestaat uit 4 delen, die volgens Goodreads ook los uitgegeven zijn in het Engels. De delen zijn los van elkaar te lezen; maar op volgorde en direct na elkaar komt het verhaal het best tot zijn recht.

Hepburn laat in Bioscoop aan zee zien dat ze een goede feelgoodschrijfster is. De roman straalt warmte uit, de romantiek komt goed tot zijn recht en Cornwall is zo omschreven dat je er in gedachten zelf rondwandelt. Dit geeft het verhaal de bekende feelgoodsfeer waar de lezers zo van houden. Door de humor, een beetje drama en wat spanning geeft de schrijfster het boek alle ingrediënten die een feelgoodroman nodig heeft.

Zelfs aan enige diepgang ontbreekt het niet in Bioscoop aan zee. Vertrouwen is een woord dat door het hele verhaal verweven is. Ondanks dat het al snel duidelijk is met wie Gina eindigt; of tenminste waar je als lezer op hoopt, heeft het verhaal ook een onverwachte kant. Hepburn weet met deze roman de lezer te verrassen met een interessant verhaal over ijs, tweede kansen en de vraag wie je wel en niet kunt vertrouwen. Een heerlijk verhaal dat de zomerse sfeer (nog even) vasthoudt.

Recensie: Bioscoop aan zee – Holly Hepburn