Kind van duizend meren - Lotta Magnusson RECENSIE

Recensie: Kind van duizend meren - Lotta Magnusson

In 2024 verscheen Vos van Elle van Rijn. Deze prachtige roman vertelde het verhaal van een aantal weeskinderen, die ondergebracht waren in het weeshuis van Maurits. Onder toezicht van Nobilitas probeert hij de kinderen een prachtige toekomst te geven. Al blijkt er al snel van alles aan de hand te zijn op het landgoed en schijnt Nobilitas andere plannen te hebben met de weeskinderen. Lezers van dit eerste deel van deze serie, Het laatste weeshuis, zaten met smart te wachten op het vervolg, dat door een andere auteur geschreven zou worden. Kind van duizend meren van Lotta Magnusson vertelt het verhaal van een van de weeskinderen, Maria.

Maria laat haar verleden graag achter zich. Werkend als journalist in Amsterdam lijkt ze haar leven inmiddels aardig op orde te hebben. Wanneer ze een anoniem pakketje ontvangt uit Zweden, ziet ze haar kans schoon op zoek te gaan naar haar ware identiteit. Terwijl ze onderzoek doet naar misstanden bij romavrouwen en de rol van de overheid hierbij in Zweden ontdekt ze de geheimen van haar biologische familie.

Het is niet direct duidelijk dat Kind van duizend meren het vervolg van Vos is en dat is zonde. Achter in het boek staat het vermeld, maar voor veel lezers zal het niet duidelijk zijn. Ik legde de link pas tijdens het lezen. Dat is echt jammer. Ondanks dat Magnusson de belangrijkste gebeurtenissen uit Vos herhaalt, is het moeilijk om het verhaal écht te begrijpen zonder het eerste deel. Voor hen zal Maria’s bezoekje aan kasteel Borghout uit het niets komen én nietszeggend zijn, ook omdat er later in het verhaal niet meer op teruggekomen wordt. Mijn advies is dan ook om Vos te lezen voordat je in Kind van duizend meren start.

Het is duidelijk dat het tweede deel door een andere auteur is geschreven. Ondanks dat je als lezer prima meeleeft met Maria, blijft het verhaal lange tijd oppervlakkig. Waar Van Rijn in Vos al snel de diepte in ging en de lezer meenam in de gruwelijke plannen van de Nobilitas-leden, blijft de echte beklemmende sfeer bij Magnusson uit. Dit zal niet direct opvallen wanneer je Vos niet gelezen hebt, maar wanneer je wel de voorganger las, liggen de verwachtingen waarschijnlijk iets hoger.

Magnusson beschrijft heel concreet hoe moeilijk het was om in de jaren 70 als vrouw een carrière op te bouwen. Vrouwen mochten werken en bijdragen aan het inkomen, maar zo gauw er kinderen kwamen, werd het dienstverband door de werkgever beëindigd. Het lot van vrouwen in vroeger tijden komt nog schrilleriger aan bod, wanneer Maria zich verdiept in de levens van de romafamilies in Zweden, die toentertijd niet geaccepteerd werden in de maatschappij. Het is niet direct duidelijk of dit deel van het verhaal fictie of waarheid is, maar het verstoten van een gemeenschap grijpt naar de keel.

Kind van duizend meren is prettig geschreven. De zinnen en hoofdstukken hebben de juiste lengte en nergens voelt het verhaal erg zwaar aan. De emoties van de personages komen helaas niet helemaal binnen, daardoor is het lastig om echt een band te voelen met zowel Maria als Rita, die een link met Maria’s verleden heeft. Soms lijken keuzes te gemakkelijk gemaakt te worden, en dat voelt wat onrealistisch. Ook de laatste plotwending komt te abrupt en laat zeker de lezer die Vos niet las achter met een wat verbaasd gevoel.

Al met al is Kind van duizend meren geen slechte roman. Het verhaal is boeiend genoeg, al moet het duidelijk op gang komen en zal het niet voor alle lezers even duidelijk zijn waar het over gaat. Het hoofdstuk waarin Maria het oude weeshuis bezoekt en veel angst voelt zal voor die lezers uit het niets komen. Het lijkt alsof de auteur op deze manier probeerde om Vos toch wat meer in het verhaal te betrekken.

Het is ook geen gemakkelijke opgave om als ‘vreemde’ auteur een vervolg in een serie te schrijven. Wat dat aangaat, heeft Magnusson duidelijk haar uiterste best gedaan. Een prima verhaal, lastig om als stand alone te lezen. Maar wel voortbordurend op het eerdere deel en een nieuw verhaal. Omdat de link met Vos ontbreekt, helaas geen al te hoge score voor Kind van duizend meren.

Recensie: Kind van duizend meren - Lotta Magnusson