Geschenk van de zee – Julia Kelly RECENSIE

Recensie: Geschenk van de zee – Julia Kelly

Op de cover prijken de woorden: “Voor de fans van Ga als een rivier en Daar waar de rivierkreeften zingen” en de verwachtingen voor Geschenk van de zee liggen meteen torenhoog. Met een man afkomstig uit Schotland was het voor haar logisch om haar roman in een Schots visserdorpje te laten afspelen. Een prachtige plek voor een onheilspellend verhaal. Voldoende ingrediënten om Geschenk van de zee, vertaald door Els Franci-Ekeler, op te pakken en je mee te laten nemen.

Wanneer Dorothy in het jaar 1900 aankomt in het Schotse vissersdorpje Skerry staat haar nieuwe leven te beginnen. Vol goede moed start ze als lerares in het dorpje aan het water. Al snel merkt ze dat ze erg verschilt van de dorpsbewoners en het is lastig voor haar om zich tussen de bevolking te mengen. Wanneer ze haar kind verliest, staat Dorothy's leven stil. Wanneer de dominee aan haar vraagt om tijdelijk op een aangespoelde jongen te passen, stemt Dorothy toe. Maar ... Je kunt de demonen uit het verleden negeren, dat wil niet zeggen dat ze ook verdwijnen.

Geschenk van de zee is een verhaal met veel diepe lagen. Wanneer Dorothy vol goede moed haar nieuwe woonplaats betreedt, weet ze nog niet wat haar te wachten staat. Na de strenge opvoeding die zij heeft gehad, komt ze op de dorpsbewoners stijf en uit de hoogte over. En dit is dan ook een van de thema's die centraal staan in het boek: eenzaamheid en vervreemding. Dorothy is een vreemde eend in de bijt en de bevolking weigert haar te accepteren als lid van de gemeenschap.

Deze vervreemding is erg belangrijk voor het verloop van het verhaal. Wanneer Joseph in opdracht van de dominee Dorothy's huisje opknapt ontstaat er iets tussen de twee, maar het wordt geen meeslepend liefdesverhaal. Door jaloezie van dorpsbewoner Agnes gooit Dorothy de handdoek in de ring. Kelly neemt je mee in een love triangle, die nooit echt een love triangle wordt en daardoor hartverscheurend is.

Jaloezie kan je gekke dingen laten doen en denken. Agnes is jaloers; Dorothy lijkt alles te krijgen waar Agnes ooit van gedroomd heeft en Dorothy 'moet' daarvoor boeten. Dat het leven van Dorothy totaal niet zo rooskleurig is, komt niet bij de jaloerse dorpsbewoonster op. Ze verzint een plan om even van Dorothy's geluk 'te proeven', maar kampt uiteindelijk alleen maar met schuldgevoel.

Schuldgevoel is ook een belangrijk thema in Geschenk van de zee. Zowat alle belangrijke personages voelen zich ergens schuldig over; terecht of onterecht. Naarmate het verhaal vordert, dat steeds wisselt van verleden naar heden, krijg je meer sympathie voor alle personages. Het leven in het dorp was niet gemakkelijk en uit wanhoop doe je soms dingen die je niet meer ongedaan kunt maken. Kelly omschrijft het schuldgevoel op een prachtige manier en geeft de boodschap mee dat dingen soms gebeuren zonder dat iemand er schuldig aan is; blijf daarom lief voor jezelf.

De meest tastbare emotie in Geschenk aan de zee is de wanhoop na het verliezen van een jonge zoon. Het verdriet van Dorothy is op elke pagina voelbaar. De wanhoop die haar steeds meer naar de afgrond lijkt te brengen, maar ook de hoop dat alles een boze droom was. Ondanks dat Dorothy, zeker in het begin van het verhaal, weinig sympathiek is, kun je niet anders dan met haar meeleven door de meeslepende manier waarop Kelly haar verhaal vertelt.

Geschenk van de zee is een bijzonder verhaal. Een prachtig verhaal, dat een paar ergernissen snel doet vergeten. Zo verandert het gedrag van Dorothy op het einde te abrupt, al laat deze verandering ook zien hoe bevredigend loslaten kan zijn. En de oplettende lezer zal het direct opvallen dat op de cover geen bontbekplevier staat, die een ontzettend belangrijke rol in het verhaal speelt. Ook de lijn van William - Dorothy's uiteindelijke echtgenoot - had iets meer diepgang verdiend. Maar is Kelly deze dingen kwalijk te nemen na het goed en emotioneel verwerken van zoveel lagen? Wat mij betreft niet.

Recensie: Geschenk van de zee – Julia Kelly