Codenaam Hélène – Ariel Lawhorn RECENSIE

Recensie: Codenaam Hélène – Ariel Lawhorn

Waargebeurde romans die zich afspelen tijdens de Eerste of Tweede Wereldoorlog blijven actueel. Ariel Lawhorn staat bekend om haar historische romans, waarin ze vaak één vrouw tot heldin maakt. In Codenaam Hélène is de Australische Nancy Wake de verzetsheldin van de Tweede Wereldoorlog. Het boek is gebaseerd op het echte leven van de spionne, die uiteindelijk door de Gestapo werd gezocht.

Nancy werkt als journaliste bij een Parijse krant en leert daar langzaam het Franse leven kennen. Wanneer zij in de jaren 30 zich aansluit bij het verzet, wordt ze een belangrijke spion in het netwerk. Ze leert drinken, grove taal spreken en zich staande houden onder de lompe mannen in het veld. Onder vier verschillende namen, en identiteiten, weet ze de Gestapo steeds te slim af te zijn. Als Lucienne helpt ze mensen over de grens te smokkelen, als Hélène vlucht ze en als Madame Andrée windt ze de Duitsers, en alle andere mannen die ze tegenkomt, om haar vingers met haar vlotte babbel en felrode lippenstift.

Codenaam Hélène bestaat uit vier delen, en in alle delen staat Hélènes leven als spion centraal. Lawhorn wisselt heden en verleden op een prettige manier af en hoewel er veel woorden op een pagina staan, leest het verhaal prettig weg vanwege de korte hoofdstukken, wisselend perspectief zo nu en dan en de witregels.

Het is echter geen snel verhaal. Lawhorn beschrijft uitvoerig de dynamiek in het verzet, op het veld en de problemen waar ze tegenaan loopt. Daarnaast is het verhaal, juist door de wisseling van identiteiten, vrij ingewikkeld. Het is geen boek dat je er snel bij pakt op een zomerse dag met je kinderen aan het strand, het verdient echt dat je ervoor gaat zitten en er de tijd voor neemt. Het verhaal bevat veel elementen en de lezer die het geduld op kan brengen zich helemaal door Hélène mee te laten voeren, zal dit enorm kunnen waarderen.

Het is duidelijk dat Nancy de heldin is van Codenaam Hélène. Ondanks dat het boek bij vlagen traag aanvoelt – zo wordt in de eerste twee delen veel nadruk gelegd op het vinden van de liefde bij Henri – blijkt later dat wat hier beschreven wordt ontzettend belangrijk is voor haar rol als spion. De manier hoe Nancy steeds weet te wisselen, overtuigend, van identiteit en wie haar daar tot voorbeeld in zijn geweest geven het verhaal een diepere laag.

Het verhaal van Nancy en Henri is absoluut niet voorspelbaar. Vanaf de eerste ontmoeting blijf je benieuwd naar de ontwikkelingen binnen deze relatie en de rolverdeling zal menig lezer verbazen. De keuze van Lawhorn om het verhaal deze wending te geven, maakt Nancy tot een nog grotere heldin.

Dat heeft helaas wel tot het gevolg dat Codenaam Hélène te geromantiseerd over kan komen. In contrast daarop staan de gruwelijke beschrijvingen van de heftige gebeurtenissen gedurende de oorlogsperiode, die kunnen overkomen alsof het een verzonnen filmscript is. De schrijfster geeft echter in het nawoord een duidelijk beeld over haar onderzoek en het is bizar dat dit echt heeft plaats kunnen vinden.

Codenaam Hélène is een verhaal dat de volle aandacht verdient. Het is een traag verhaal vol details, vol gruwelijkheden en een verhaal waarvan je hoopt dat het toch grotendeels fantasie is. Lawhorn heeft op een zeer geslaagde manier het verhaal van deze verzetsheldin verteld. Een boek dat de liefhebber van historische romans eigenlijk niet mag overslaan.

Recensie: Codenaam Hélène – Ariel Lawhorn