Recensie: Broers – Carolijn Visser
In Broers vertelt Carolijn Visser het verhaal van haar vader Ar en haar ooms Martin en Carel Visser. Deze broers leverden ieder op een eigen manier een belangrijke bijdrage aan de Nederlandse kunst- en cultuurwereld en zullen daarom vooral bij de lezer die hen kent interesse wekken. Visser geeft een beeld van het Nederland van na de Tweede Wereldoorlog weer, een tijd waarin nieuwe ideeën ontstonden en maatschappelijke veranderingen mogelijk waren.
Deze ideeën en veranderingen staan centraal in Broers. Visser beschrijft in haar boek een Nederland dat in ontwikkeling is. De wederopbouw na de oorlog, de opkomst van progressieve bewegingen en het feminisme zijn onderwerpen die spelen tijdens de levens van Vissers broers. Door deze ontwikkelingen te verbinden aan de familiegeschiedenis, ontstaat er een portret van een generatie die een weg zocht in een veranderende samenleving, net als wij nu in de digitale AI-vooruitgang.
Vissers schrijfstijl is observerend en helder. Ze beschrijft kleine details, die het verhaal boeiend maken. Een herinnering, ontmoeting of gewoonweg een alledaagse gebeurtenis vertellen een groter verhaal over hoe het leven van de broers eruit zag. Zo krijg je als lezer niet alleen een beeld van wie Ar, Martin en Carel waren, maar ook van de wereld waarin zij leefden.
Toch zal deze schrijfstijl niet voor iedereen voldoende boeiend zijn. De afstandelijke maniet van schrijven kan ervoor zorgen dat het verhaal minder raakt dan dat de schrijfster wellicht hoopt. Visser komt niet tot de diepere laag van haar familieleden. Het is logisch, omdat ze veel niet zelf verteld hebben, maar gedachten, twijfels en emoties, bijvoorbeeld over hoe het was om op te groeien met hun vader en moeder, blijven op de achtergrond. Daardoor voelt het soms als een geschiedenisboek in plaats van een aangrijpend verhaal over de familie Visser.
Het is duidelijk dat Visser een eerbetoon aan haar familie wilde schrijven. Dat straalt van de pagina’s van de hardcover en dat geeft het boek ook iets moois. De foto’s voegen veel toe om het beeldend te maken en het zorgt ervoor dat de familieleden écht een gezicht krijgen. Toch is het vooral een boek waar feiten in voor komen, zoals de stukken waarin tentoonstellingen, projecten en artistieke successen elkaar opvolgen. Echt spanning is in Broers dan ook weinig te vinden.
Broers is een zorgvuldig geschreven en informatief boek. Visser laat zien wat voor invloed de Nederlandse geschiedenis ten tijde van en na de Tweede Wereldoorlog had op de familiedynamiek. Ondanks dat er weinig op de emoties wordt ingezoomd, is het toch een bijzondere manier om dieper in de naoorlogse dynamiek te kijken. Broers is zeker een aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in het leven van de familie Visser.
Recensie: Broers – Carolijn Visser
Broers
-
Auteur:
Carolijn Visser -
Verschenen:
13 januari 2026 -
Uitgave:
ISBN 9789045048703
Uitgever Atlas
280 pagina's -
Uitgever:
Atlas -
Genre:
Non-fictie
-
Onze waardering:
-
Members waardering:
(0 stemmen) -
Omschrijving:
Meeslepende (familie)geschiedenis over kunst, idealen en de opbouw van Nederland. Een leraar, een meubelontwerper en kunstcollectioneur, en een beeldhouwer: drie broers kiezen elk een ander pad
In januari 1945 ontsnappen twee broers aan deportatie naar Duitsland. Vanuit Amsterdam lopen ze dwars door besneeuwde weilanden terug naar Papendrecht, naar huis. De bevrijding is het begin van hun volwassen leven.
Broers is Carolijn Vissers kleurrijke familiegeschiedenis, waarin haar vader Ar en diens broers Martin en Carel elk een ander pad kiezen. Een leraar, een meubelontwerper en kunstcollectioneur, en een beeldhouwer – verbonden door een gedeelde geschiedenis, gevormd door hun tijd. In treffende details schetst Visser hoe kunstenaars en progressieve partijen, Provo, het feminisme, het behoudende Nederland na de oorlog opschudden en in beweging brengen. Broers: een kleine naoorlogse sociale en culturele geschiedenis van Nederland.
Nieuwste artikelen
-
De nieuwe moeder - Julia Crouch
-
De leesclub - Martin Scherstra
-
Moord aan boord – Paul Westmoreland
-
In de schaduw van de Etna - Cristina Cassar Scalia
-
Muren van steen en bloed – Liza Anderson
Gerelateerde artikelen
-
Recensie: Papadag
-
Anam - André Dao
-
Dit is de echte naam van Jughead Jones