De danseres van Parijs – Nicola Rayner RECENSIE

Recensie: De danseres van Parijs – Nicola Rayner

Dansen in Parijs, het was ooit een van mijn meisjesdromen. Nog steeds voel ik liefde voor de dans en de stad Parijs, dus een boek met de titel De danseres van Parijs leek voor mij gemaakt. In een vertaling van Marijne Thomas vertelt Nicola Rayner een verhaal dat geïnspireerd is op het waargebeurde verhaal van de moedige Zuid-Afrikaanse danseres Sadie Rigal.

Wanneer haar oudtante Esther sterft vertrekt Mim naar New York om de oude dagboeken van haar geliefde familielid te lezen. Terwijl Mim worstelt met haar eigen verleden en toekomst, komt ze het échte verhaal van het verleden van haar oudtante te weten, die nooit over vroeger wilde praten. Mim ontdekt hoe moedig haar oudtante tijdens de Tweede Wereldoorlog was en komt achter geheimen die zelfs Mims moeder niet weet.

Het is even wennen, Rayner laat Mim al meteen in het begin van het verhaal kennismaken met de man met wie ze veel tijd door gaat brengen. Dat zet je op het verkeerde been, want waar het in het begin lijkt op een gemakkelijk liefdesverhaal, blijkt het allemaal wat ingewikkelder te zijn. En dat doet de flaptekst ook, je op het verkeerde been zetten, zo is de rol die Annie en Esther hebben in het verzet niet zo groot als de flaptekst doet vermoeden en valt ook de tournee van Annie erg tegen. Maar of dit erg is…?

Nee. Al snel komt De danseres van Parijs op gang. Waar je in de beginjaren van Esthers leven moet wennen aan de vele toneelstukken, artiesten en (bekende) namen, komt er al snel versnelling in het verhaal vanaf het moment dat Annie in Esthers leven verschijnt. Esther en Annie hebben vanaf het begin van hun ontmoeting een bijzondere band en die lijkt door niets en niemand te breken te zijn. Deze vriendschap en het vertrouwen dat de twee vrouwen in elkaar hebben staat centraal in het hele boek.

“De klassieke walsbeweging is simpel in de 1-2-3-telling die iedereen kent, maar Katya staat erop dat de volgers hun hoofden helemaal naar links draaien op een manier die erg onnatuurlijk aanvoelt.”

Terwijl we het verhaal van Annie lezen, die naam probeert te maken in de wereld van cancandanseressen, volgen we Mim op haar eigen reis (door de dansen heen). Lucky, de man die zij ontmoette in het vliegtuig op weg naar New York is professioneel dansen en is van mening dat er voor iedereen een dans is. Rayner vertelt op een prachtige, maar vooral herkenbare manier de kenmerken van de dans. Wie heeft zich niet ongemakkelijk gevoeld in de danshouding van de wals, of de soms toch wel erotisch aanvoelende salsa of de nabijheid van het dansen in de tango? Dans is in deze roman veel meer dan een hobby; het is een manier waarop personages elkaar én zichzelf leren begrijpen.

“Mim had gehoopt zichzelf achter te laten. Opnieuw te beginnen. Maar wellicht is dat gewoon onmogelijk. Ze zucht, doodmoe van zichzelf. “Wat als ik het niet verdien om vergeven te worden?”

Juist daardoor is De danseres van Parijs veel meer dan een historische roman over Parijs en de Tweede Wereldoorlog. Het verhaal van Mim is minstens zo belangrijk als dat van Esther. Beide vrouwen dragen een verleden met zich mee en ze worstelen ieder op hun eigen manier met schuld, verlies en de vraag of vergeving mogelijk is. Rayner weet beide verhaallijnen goed met elkaar te verweven, waardoor je je sterk verbonden voelt met de personages. Aan het eind zul je dan ook echt even een traantje moeten wegpinken.

De danseres van Parijs is een prachtig verhaal over de stad in de periode van 1938 tot en met na de oorlog. Er komen veel herkenbare plaatsen voorbij, maar ook de gruwelijkheden tijdens de Tweede Wereldoorlog worden niet geschuwd. Een tijd van overleven, van de vraag wie je nog kan vertrouwen en vooral de vraag: zijn sommige daden te vergeven? Het is prachtig hoe Rayner het onderwerp vergeving, vooral vergeving van jezelf, heeft doorgetrokken naar het verhaal van Mim, dat rauwer is dan het in eerste instantie doet lijken, maar een prachtig en ontroerend eind heeft.

Recensie: De danseres van Parijs – Nicola Rayner