chicklit

De Almeerse rioolmoorden gaat over journalist Hans Mulder en zijn 23-jarige dochter Lilly. Met allebei is er iets aan de hand. Hans is dood. Of nou ja, hij zit in 'de wachtkamer van de dood'. Vanaf die plek denkt hij terug aan wat er is gebeurd en hoe hij daar terecht is gekomen. Lilly is een apart meisje. En dan niet in de zin van 'neurotisch', of 'lekker gek'. Lilly is een soort psychopaat die duidelijk een persoonlijkheidsstoornis heeft. Ze kan zich niet inleven in andere personen en als ze met iets of iemand een probleem heeft, gebruikt ze met alle gemak geweld, zonder daar zelf iets bij te voelen. Haar vader is als journalist bezig met de Almeerse rioolmoorden. Eerst is hij blij omdat er eindelijk eens iets gebeurt in het saaie Almere. Maar heeft zijn schoonzoon Bedros hier iets mee te maken? Of zijn dochter misschien? Het omslag en de titel van De Almeerse rioolmoorden doen misschien vermoeden dat het een politiethriller of detective is. Dat is het niet. De debuutroman van Anouk Kemper is wel een klein beetje een whodunnit, maar vooral een roman over de relatie tussen een vader en zijn geadopteerde dochter. Het is knap hoe Kemper de verknipte Lilly neerzet en gewaagd om niet te kiezen voor een herkenbaar personage, maar voor een gewetenloze halve psychopaat. Aan De Almeerse rioolmoorden zitten voor mij wel wat losse eindjes. Ik had wel graag meer willen lezen over hoe Lilly zo geworden is, bijvoorbeeld. Ook vond ik het einde niet helemaal bevredigend. Toch is De Almeerse rioolmoorden een bijzonder debuut. Anouk Kemper heeft zeker talent en ik ben benieuwd naar haar volgende boeken.