Lisette Jonkman: Schrijven, kreng!

'Het boek is af. Ik moet het alleen nog schrijven.' Deze uitspraak kan ik inmiddels bombarderen tot mijn levensmotto. Rozen verwelken, schepen vergaan, maar mijn uitstelgedrag blijft altijd bestaan. Er zijn nu eenmaal altijd zesduizend andere dingen te doen en die zijn Ook Best Belangrijk.

Het gaat zo: ik plan een hele dag, avond en nacht vrij. Het weekend strekt zich als een oase van schrijfrust voor me uit. ‘s Ochtends besluit ik na een uitgebreid klaargemaakt ontbijt (want alle tijd) nog even de gigantische berg afwas weg te werken. Je weet wel, zodat het extra opgeruimd is op mijn aanrecht en in mijn hoofd. Als ik daarmee klaar ben, zet ik de laptop op tafel en besluit ik er een kop thee bij te nemen. Ik struikel over een berg was, dus doe ik nog even een paar wasjes, terwijl ik tussendoor het huis stofzuig en de konijnenhokken verschoon. Ik bedoel, het moest toch gebeuren en ik heb nu de tijd. Tegen de tijd dat ik terugkom bij mijn laptop is mijn thee koud, mijn huis helemaal opgeruimd en staat er nog geen letter op papier. En eigenlijk is het dan alweer tijd om mijn avondeten in elkaar te gaan knutselen.

Je ziet het: ik ben niet zo'n heldin als het op schrijfdiscipline aankomt. Maar waarom eigenlijk? Het is namelijk zo dat als ik eenmaal bezig ben met schrijven, ik het liefst gewoon helemaal niet meer ophoud. Het is zo fijn. Ik ben er dol op. Waarom begin ik er dan niet gewoon aan? Het is alsof je dol bent op chocolade, maar het eten van die chocoladereep steeds uitstelt. Doe ik dat om mezelf te pesten? Om op de lijn te letten? Of ben ik gewoon een aanstellerige uitsteller?

De omgekeerde situatie komt ook regelmatig voor: ik heb ineens een supergoed idee of een heel toffe zin bedacht, alleen heb ik geen tijd. Bijvoorbeeld omdat ik op mijn werk zit, of nog erger: onder de douche sta. Schrijf je geniale inval dan maar eens op. O, en in de auto krijg ik ook altijd inspiratie. 'Goed idee, nu hoef ik het alleen maar een uur te onthouden!'

Nu klinkt het alsof het met mijn derde boek enorm slecht gaat. Gelukkig kan ik je melden dat het tegenovergestelde het geval is. Natuurlijk heb ik ook mijn mindere momentjes (zie hierboven), maar die zijn nodig om de rest van het schrijfproces extra fijn te laten lijken als ik erop terugkijk. Zoals ik laatst al verklapte op mijn website, wordt mijn derde boek een vervolg op Verkikkerd. De titel is nog geheim, maar ik kan wel alvast verklappen dat ik tijdens het schrijven zelf af en toe op het puntje van mijn stoel zit. En dat terwijl ik weet hoe het afloopt, want in mijn hoofd is het boek al af. Ik moet het alleen nog… inderdaad.

Verkikkerd

  • Members waardering:

    1  2  3  4  5 
    (58 stemmen)
  • Omschrijving:

    Lucy verheugt zich op een studententijd zonder haar ouders en hoogbegaafde zusje. Tot haar grote afschuw komt ze terecht op de campus, in een huis vol nerds. Denk maar niet dat ze ook maar iets met haar huisgenoten te maken wil hebben! Vooral niet met die lange, blonde jongen die twee kamers verderop woont. Waar kent ze hem toch van? En waarom krijgt ze het zo warm van hem? Ze valt toch zeker niet op nerds... 

Meer info

GERELATEERDE ARTIKELEN

  • 10 jaar Chicklit.nl: dat is FEEST!

  • Chicklit top-5: juni

  • Lisette Jonkman trakteert op GRATIS eBook van Festivalkriebels

  • Doe mee aan de schrijfwedstrijd van Mijnchicklit.nl!

  • Boek van het Jaar 2012: stem op jouw favoriet!

Aanbevolen voor jou:

Zoek in artikelen